தரிசியுங்கள்

தரிசியுங்கள்
அருள்கிடைக்கும்

6/04/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள் சுத்த சரீரம்

பொன் மொழிகள் 26

அவனவனும் தன் உடலையும் புத்தியையும் சுத்தமாக வைத்துக் கொள்வதே பெரிய பரோபகாரம் தான். துர்ப் பழக்கங்களால் ஒருவன் வியாதியை சம்பாதித்துக் கொள்கிறான் என்றால், அப்புறம் அவனால் எப்படிப் பரோபகாரம் ப்ண்ண முடியும்? அது மட்டுமல்ல. அவனது நோய் மற்றவர்களுக்கும்
பரவக்கூடும். துர்ப்பழக்கத்தால் நோயை வரவழைத்துக் கொள்வது பர அபகாரம் ஆகும். நம்மை மீறி வந்தால் அது வேறு விஷயம்.

6/03/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள் ப்ராணாவஸ்தையில் செய்ய வேண்டியது

பொன் மொழிகள் 25

ப்ராணாவஸ்தையில் இருக்கிறவர்களிடம் கோயில் பிரஸாதத்துடன் போகவேண்டும். அவர்களுக்கு கங்காதீர்த்தம் கொடுக்க வேண்டும். விபூதி இடவேண்டும். துளஸியை வாயில் போட வேண்டும். அவர்கள் பக்கத்தில் உட்கார்ந்துகொண்டு 'சிவசிவ சிவசிவ' என்றோ 'ராமராம ராமராம' என்றோ உரக்கச் சொல்ல வேண்டும். உரக்கச் சொல்ல வேண்டியது அவசியம்.
ஜீவன் காதிலே அது பட்டு அது மனதைத் திருப்பவேண்டுமாதலால், உயிர் போகும் வரையில் இப்படி நாமஜபம் செய்வது தான் ச்ரேஷ்டம்.

5/27/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள் உயிர் பிரிபவருக்கு உதவி

பொன் மொழிகள் 24
சாகிற நிலையில் இருக்கும் ஒரு ஜீவனுக்கு மற்றவர்கள் பெரிய பரோபகாரம் செய்யலாம். அந்த ஜீவனைப் பரமாத்மாவிடம் அனுப்பி வைக்கும் பரம உத்க்ருஷ்டமான உபகாரம். இந்த மாதிரி சமயத்தில் பக்கத்தில் இருப்பவர்கள் பகவத் நாமாவையே கோஷித்துக் கொண்டிருந்தால், அது அந்த ஜீவனை மற்ற நினைப்பிலிருந்து இழுத்துக் கொண்டே இருக்கும். ஒருவன் எத்தனை துன்மார்க்கத்தில் போனவனாக இருந்தாலும், அந்தக் கடைசி நாழியில் இந்த சம்ஸாரத்திலிருந்து ப்புவதற்குப் பகவானைப் பிடித்துக் கொள்ளத் விக்கத்தான் செய்வான். அவனுக்குத் தானாக அந்தத் தாபம் வராவிட்டாலும் கூட, நாம் உண்டாக்கித் தந்து விட்டால், பிடித்துக் கொண்டு விடுவான். நாம் பகவானை நினைக்கும் படியாகப் பண்ணி, அதனால் பகவான் அந்த ஜீவனை எடுத்துக்கொள்ளச் செய்துவிட்டால், அதைப் போன்ற உபகாரம் வேறே எதுவும் இல்லை.


ஆயுள் முழுக்க நாத்திகனாக இருந்தவன்கூட, அந்திம காலத்தில் ஏதோ ஒரு பெரிய சக்தியின் கையில்தான் இருக்கிறோம் என்று கொஞ்சமாவது தெரிந்து கொள்ளாமலிருக்கமாட்டான். ஆதலால் நாம் அவனுக்கு உதவுவதை அவன் நிச்சயம் ஏற்றுக் கொள்வான்.

5/20/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள் குறுக்கு வழி

பொன் மொழிகள் 23

சம்சாரத்திலிருந்து விடுபருவதற்குக் வழி இல்லையா ? ஒன்றே ஒன்று இருக்கிற மாதிரி பகவானே சொல்லியிருக்கிறார். "என்னையே நினைத்துக் கொண்டு எவன் சரீரத்தை விடுகிறானோ அவன் என்னை அடைந்துவிடுகிறான் என்று சொல்லி, "நாஸ்தி அத்ர ஸம்சய:" - இதில் சந்தேகமே இல்லை என்று 'காரன்டி' கொடுத்திருக்கிறார். (கீதையில்)."அந்த காலே சமாம் ஏவஸ்மரன்" - என்னை மட்டுமே என்று பொருள். பகவானை மாத்திரமே நினைப்பது என்பது ரொம்பக் கஷ்டம்தான். ஆனாலும் முயற்சி செய்தால் பகவானை நாம் அடைந்து விடலாம்.

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள் அச்வமேதம்

பொன் மொழிகள் 22


அச்வமேத யாகத்தை நம் எல்லோராலும் பண்ண முடியுமா? அச்வமேதத்துக்கு சமமான பலனைத்
தரும் ஒரு பணி இருக்கிறது. மற்ற எல்லா வற்றையும்விட உயர்ந்ததான அந்தப் பணிதான் அநாதைப் ப்ரேத ஸம்ஸ்காரம். பரோபகாரமாக, இறந்து போன இன்னொரு ஜீவனுக்கு இதனால் உதவி பண்ணும்போதே நமக்குப் பாபம் வராமல், கடமையைச் செய்து நமக்கும் உபகாரம் பண்ணிக்
கொள்கிறோம்.

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள் உடலின் சிறப்பு

பொன் மொழிகள் 21

ஜீவாத்மா, பதினாறு கலையுள்ள புருஷன் என்பார்கள். பதினைந்து கலைகள் உயிராக இருப்பது
என்றும் உடம்பும் ஒரு கலை என்றும் எனவே உயிர் போன பின்னும் ஒரு கலையுள்ள அந்த உடலை,
ஈச்வரார்ப்பணமாக, ப்ரேத ஸம்ஸ்காரம் தேவைப்படுகிறது என்றூம் ஒரு கருத்து உண்டு. தஹனம் செய்வதை "அந்த்யேஷ்டி" --- அதாவது 'இறுதியான வேள்வி " என்று உயர்வாகச் சொல்லியிருக்கிறது. கர்ப்பம் தரிப்பதிலிருந்து உபநயனம், விவாஹம் என்று வாழ்நாள் கர்மா முழுவதையம் வேள்வியாக ஈச்வரனிடம் ஆஹீதி செய்துகொண்டே இருக்கும் வகையில் நாற்பது ஸம்ஸ்காரங்கள் வகுக்கப்பட்டுள்ளன. 
வாழ்க்கையையே யாகமாகச் செய்த ஒருவனுக்கு வாழ்க்கை முடிந்தபிறகு மற்றவர்கள் செய்யும் யாகம் 
தான் ப்ரேத சம்ஸ்காரம்.

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள் எளிய வாழ்க்கை

பொன் மொழிகள் 20
எத்தனை போட்டாலும் திருப்தியில்லாமல் கபளீகரம் பண்ணும் நெருப்பு மாதிரித்தான் ஆசை.
எத்தனைக்கெத்தனை எளிமையாக வாழ்கிறோமோ அத்தனைக்கத்தனை ஆத்ம க்ஷேமம். 'நாம் எப்படி
வாழ்கிறோமோ, அப்படியே பிறரும் வாழ வேண்டும்" என்று நினைப்பதற்கு முந்தி, நாம் எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானம் செய்து கொள்ள வேண்டும். 
அடிப்படைத் தேவைகள் எல்லோருக்கும் பூர்த்தியாகவேண்டும். அதற்கு மேல் ஆசைக்கு மேல் ஆசை, தேவைக்கு மேல் தேவை என்று பறக்க
வேண்டியதில்லை.

5/17/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள் தனக்கு மிஞ்சி தானம்

பொன் மொழிகள் 19
'தனக்கு மிஞ்சி தானம்' என்பதற்கு நான் புது விளக்கம் கொடுக்கிறேன். எது உயிர் வாழ்வதற்கு
அத்தியாவசியம், அந்த அடிப்படைத் தேவைகளைத் தான் "தனக்கு" என்று இங்கே சொல்லியிருக்கிறார்கள். தனக்கென்று எவ்வளவு குறைவாகச் செலவழிக்க முடியுமோ, அப்படி எளிமையாக வாழ்ந்து, மிச்சம் பிடித்து, அதைத் தர்மத்துக்குச் செலவழிப்பது தான் "தனக்கு மிஞ்சித் தானம்". நமக்கு வரும்படி எவ்வளவு குறைச்சலாயிருந்தாலும் அதற்குள் தர்மம் பண்ணும்படியாகச் செலவைக் கட்டுப்படுத்தி, தனக்கு மிஞ்சும்படிப் பண்ணவேண்டும்.

5/15/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள் பொதுச்சேவை

பொன் மொழிகள் 18







ஜாதிகளையெல்லாம் ஒன்றாக்க வேண்டும் என்று ஆரம்பித்தால்தான் சண்டை ஜாஸ்தியாகிறது.
வாதத்தால் ஒற்றுமை ஏற்படுத்த முற்படாமல், ஒற்றுமைக்காகப் பாடுபடுகிறோம் என்றுகூட இல்லாமல், பல பொதுக்காரியங்களை எடுத்துப் போட்டுக்கொண்டு எல்லோரும் சேர்ந்து அதைச் செய்தாலே தன்னால் ஒற்றுமையும் அன்பும் உண்டாகி விடும்.

4/30/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள் களங்கமில்லாத ஒற்றுமை

பொன் மொழிகள் 17

"பாடும் பணி"யினால் ஜனங்களின் நெஞ்சம் உருகி பரமேச்வரனிடம் சேருமாறு செய்து, அப்பர் ஸ்வாமிகளின் வாக் கைங்கர்யம். அதோடு, சரீரகைங்கர்யமாக, ஒர் உழவாரப் படையை வைத்துக் கொண்டு கோயில் கோயிலாகப் போய் ப்ராகாரத்தில் முளைத்திருந்த புல்லைச் செதுக்கினார். அப்பர் காட்டிக் கொடுத்தபடி, அம்மையப்பரிடம் பக்தி வவத்து, எல்லாரும் அந்த ஒருவனின் 
குழந்தைகல் என்ற அன்பில் ஒன்றுபட்டு சேவை செய்யும்போது களங்கமில்லாத பரிசுத்த ஒற்றுமை ஏற்படும்.

4/29/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள் தொண்டின் பயன்

பொன் மொழிகள் 16

தானம், தொண்டு இவற்றால் மற்றவர்கள் லாபமடையாவிட்டாலும் நம்முடைய மனஸின் அஹங்காரம் குறையும், எல்லாரும் சேர்ந்து குளம் வெட்டினால், அப்போது கொஞ்சம் கொஞ்சம் நம் அஹம்பாவத்தையும் வெட்டி எடுக்கிறோம். 
குளத்தில் ஜலம் வருவதைவிட, நம் நெஞ்சில் ஈரம் வருகிறதே அது பரமாத்ம ஸ்வரூபத்தை நாம் உணருவதற்குப் பிரயோஜனமாகும்.

4/22/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள் ஐந்து மகா யஜ்ஞங்கள்

பொன் மொழிகள் 15

வைதிக தர்மத்திற்கு சாரமாக இருப்பது பஞ்ச மஹா யஜ்ஞங்கள் எனும் ஐந்து வேள்விகள்.
வேதம் ஒதுவது, ஒதுவிப்பது எனும் வித்யா தானமே "ப்ரம்ம யஜ்ஞம்". மூதாதையருக்குச் செய்யும் தர்ப்பணமே "பித்ரு யஜ்ஞம்". ஈசுவர ஆராதனமே "தேவ யஜ்ஞம்". நாயும் காக்கையும் உட்பட எல்லா ஜீவராசிகளுக்கும் பலி போடுவது. "பூத யஜ்ஞம்". அதிதி - விருந்தினரை உபசாரம் செய்வது "ந்ரு யஜ்ஞம்". படைப்பில் ஒரு பிரிவைக்கூட, விடாமல் உபகாரம் 
பண்ணி வைப்பது பஞ்ச மஹா யஜ்ஞம்.








4/13/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள் அஹங்கார நாசம்

பொன் மொழிகள் 14


வைத்துக்கொண்டு அனுபவிப்பதை விட, கொடுத்து அனுபவித்தால் அதுவே பரம ஆனந்தத்தைத் தருகிறது. மஹாபலி வாரி வாரிக் கொடுத்தான். ஆனால், தான் கொடுக்கிறோம் என்ற அஹங்காரத்தை
அவன் பகவானுக்குப் பலி கொடுக்க வில்லை. இதனால் தான் பகவானே அவனிடம் இந்த அஹங்கார நாசத்துக்கு அடையாளமாகத் தலைலயிலே கால் வைத்தான்.

4/10/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள்

ஆத்ம அபிவிருத்தி
பொன் மொழிகள் 13


வாஸ்தவமாகவே ஒருவன் ஆத்ம அபிவிருத்திக்காக ஏகாந்தமாக, சமூகத்தை விட்டு, ஒரு தொழிலும் செய்யாமல் இருக்கிறான் என்றால், அவன் சமூகத்துக்குப் பயன் இல்லாதவந்தானா ? இப்படி நினைப்பது தவறு. 
நம்மில் ஒருவன் அப்படி உயரப்பாடுபடுகிறான் என்றால் அதுவே நமக்கு சந்தோஷம் தரத்தான் வேண்டும். அவனது சரீர யாத்திரை தடப்பதற்கு அவசியமான சஹாயத்தை நாம் செய்யத்தான் வேண்டும். அவன் பக்குவம் அடைந்து யோக சித்தனாக ஆகிவிட்டால், தன்னாலேயே அவனிடமிருந்து ஜனங்களின் தாபங்களைத் தீர்க்கும் சக்தி வெளிப்படும். அவர்களை 'பாரஸைட்' என்று திட்டக்கூடாது.

4/09/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள்

நிரைந்த ஞானம்
பொன் மொழிகள் 12

'தானம் கொடுக்கிறோம்' என்று சொல்வது கூடத்தப்புத்தான். 'பகவான் நம்மைக் கொடுக்கும்படி வைத்தான். கொடுத்தோம்' என்று அடங்கி, பவ்யமாகக் கொடுக்கவேண்டும். 'பியாதேஹம்' என்கிறது உபநிஷதம். கொடுக்கிறவந்தான் பயப்பட வேண்டும். 'ஸம்வித்'துடன் என்று சொல்கிறது. 'ஸம்வித்' என்றால் 'நிறைந்த ஞானம்'. கொடுக்கிறவன், வாங்கிக் கொள்பவன் இரண்டு பேரும் வாஸ்தவத்தில் ஒருவனேதான் என்ற அறிவுதான் அந்த 'ஸம்வித்'.

3/28/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள்

" தத்த " மந்த்ரம்
பொன் மொழிகள் 11
 நம்மில் ஒவ்வொருவர் ஒவ்வொரு மந்த்ரத்தை உபதேசம் வாங்கிக் கொள்கிறோம். இவற்றை அவரவர் தங்கள் இஷ்டப்படி எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். ஆனாலும் நம் அத்தனை பேருக்கும் உபநிஷத்திலேயே உபதேசித்துள்ள மந்த்ரம் - "தத்த- அதாவது தானம் செய்; நல்ல கொடையாளியாக இரு" என்பதுதான். மற்ற மந்த்ரங்களை ஜபிக்க வேண்டும். இந்த "தத்த" மந்த்ரத்தைக் காரியத்தில் பண்ணிக்காட்ட வேண்டும்.

3/20/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள்

தீப தத்துவம்
பொன் மொழி்ள் 10







தீபத்தின் ஒளி எப்படி வித்தியாசம் பார்க்காமல் பிராமணன், பஞ்சமன், புழு, பக்ஷி, கொசு, மரம்,
நீர்வாழ் - நிலம் வாழ் விலங்கினங்கள் மீது படுகிறதோ அப்படியே நம் மனஸிலிருந்து அன்பு, ஒரு தீபமாக, எல்லோரையும் தழுவுவதாக பிரகாசிக்க வேண்டும். இந்த உத்தமமான சிந்தனையில்தான் சொக்கப்பானை, அண்ணாமலை தீபம் என்றெல்லாம் நம் பூர்விகர்கள் ஏற்பாடு பண்ணியிருக்கிறார்கள்.

3/18/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள்

அன்னதானம்
பொன் மொழிக் 9



தனக்கென்று ஒன்றுமே வைத்துக் கொள்ளாமல் தானம் பண்ண வேண்டும். ஒருத்தர் கஷ்டத்தில் இருக்கும்போது அவர் என்ன ஜாதி என்ன மதம், நல்லவரா, கெட்டவரா என்று ஆராய்ச்சி பண்ணிக் கொண்டிராமல், நம்மாலான உபகாரத்தைப்
பண்ண வேண்டும். 'யார்க்கும் இடுமின், அவர் இவர் என்னன்மின்' என்றே திருமந்திரத்தில் சொல்லியிருக்கிறது. அன்னதானத்துக்கு என்ன விசேஷம் என்றால், இதிலேதான் ஒருத்தரைப் 
பூர்ணமாகத் திருப்திப்படுத்த முடியும்.



3/10/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள்


நிஜமான சந்தோஷம்
பொன் மொழிகள் 8
இந்த லோகத்தில் சந்தோஷம் எப்படியும் சாச்வதமில்லை. கல்யானம், பட்டாபிஷேகம் எல்லாம் தாற்காலிக ஸந்தோஷம்தான். பகவானிடம் போய்ச் சேருவது தான் நிரந்தரமான மங்களம். அப்படிப் பார்த்தால் ரந்தி தேவன் கதைக்குத்தான நிஜமான மங்கள முடிவு.

3/09/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள்

ரந்திதேவன்
பொன் மொழிகள் 7
பாப கர்மாவினால்தான் துக்கம் வருகிறது. ஒருவரின் பாபத்தை இன்னொருவர்வாங்கிக் கொண்டு அனுபவிப்பதை vicarious suffering என்று சொல்வார்கள். லோகம் பூராவின் பாபத்தையும் வாங்கிக்கொண்டு தீர்ப்பதற்கே ஜீஸஸ் சிலுவையில் அறையப்பட்டதாகச் சொல்வார்கள். இந்தத் தியாக சிந்தனை நம் மதத்துக்குப் புதிதல்ல. ரந்திதேவன் வேண்டினது இதைத்தான். "எல்லார் துன்பமும் எனக்கு வந்து சேரட்டும்" என்றான். "எல்லா ஜீவராசிகளின் கஷ்டங்கள் அனைத்தையும் நான் எடுத்துக்கொண்டு அனுபவிக்கிறேன். அதனால் அவற்றின் துக்கம் தீரட்டும்" என்றான்.

3/06/2012

மாசி மகம்- ஸ்ரீ லலிதா ஜயந்தி-07-03-2012 புதன்.


மாசிமாதம் பௌர்ணமி திதி மகா நக்ஷத்ரம் ஆகிய மூன்றும்
ஒன்று சேரும் நன்நாள்தான் மாசிமகம். தனது புத்ரன் சனியின்
வீடான கும்ப ராசியில் இருக்கும் ஸூர்யனும், ஸூரியனின்
வீடான ஸிம்ஹ ராசியில் இருந்து சந்திரனும் நேருக்கு நேர்
ஏழாம் பார்வையாக பார்த்துக் கொள்ளும் நாள்.


மற்றும் ஸ்ரீவித்யா மார்க்கத்தில் அம்பாளை;
1) தாரா 2) மாதங்கி 3) சின்ன மஸ்தா 4)பகளாமுகீ 5) தூமாவதீ
6) புவனேஸ்வரி 7)காளி 8)த்ரிபுர பைரவி 9)கமலா 10)லலிதா
என்பதாக பத்துவித ஸ்வரூபமாக ஆராதிக்கிறார்கள்.
இவ்விதம் 10 அவதாரங்கள் அம்பாளுக்கு ஏற்பட்டதாக 
புராணங்கள் கூறுகின்றன. இந்த 10 விதமான தேவி
அவதாரங்களுக்குள் ஸ்ரீ லலிதா (த்ரிபுர ஸுந்தரி) என்னும்
அவதாரமானது மாக மாதம் பௌர்ணமியான இன்று 
மாலையில்தான் நிகழ்ந்தது. ஆகவே ஸ்ரீ லலிதா ஜயந்தியாகவும்
இன்றைய நாள் கொண்டாடப்படுகிறது.


இன்று மாலை ஸ்ரீ லலிதா தேவியின் விக்ரஹம் அல்லது படத்தை
நன்கு அலங்கரித்து வைத்து, ஸ்ரீ லலிதா த்ரிசதீ அல்லது
அஷ்டோத்தரத்தால் அர்ச்சனை செய்து, சர்க்கரை பொங்கல்
நிவேதனம் செய்து, பூஜை செய்து, ஸுமார் 9 ஸுவாஸினிகளுக்காவது
தாம்பூலம் தரவேண்டும். மேலும் இன்று மாலை அனைவரும்
சேர்ந்தோ-தனித்தோ-சந்திரகிரணங்கள் உடலில் படுமாறு
வெட்ட வெளியில் (மாடி அல்லது பார்க்கில்) அமர்ந்து கொண்டு,
சந்திரனின் பிம்பத்தில் ஸ்ரீ லலிதா தேவியை த்யானம் செய்து கொண்டு
ஸ்ரீ லலிதா ஸஹஸ்ரநாமத்தை பாராயணம் செய்வது மிகச்சிறப்பான
பலங்களைத்தரும். பெண்களுக்கு நீண்ட சௌபாக்யமும்,ஆயுஸும்,
ஆரோக்யமும், பாக்யமும் ஏற்படும். லலிதா ஸஹஸ்ரநாமம்
தெரியாதவர்கள் சௌந்தர்யலஹரி, அபிராமி அந்தாதி போன்ற
ஸ்தோத்திரங்களைச் சொல்லி தேவியை உபாஸிக்கலாம்.


(இம்மாத வைதிக ஸ்ரீ-யிலிருந்து டைப் அடிக்கப்பட்டது]

3/02/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியாவரின் பொன் மொழிகள்

எப்படி இருக்க வேண்டும் ?
பொன் மொழிகள் 6

அன்புடைமை, அருளுடைமை போன்றவற்றை தான் அப்யாஸம் பண்ணாமல், பகவான் தனக்கு மட்டும் அருள் பண்ண வேண்டும் என்று நினைத்து எத்தனை பூஜை, யாகம் செய்தும் பிரயோஜனம் இல்லை. அப்பய்ய தீக்ஷிதர், கோவிந்த தீக்ஷிதர், திருவிசநல்லூர் அய்யாவாள் மாதிரியான பெரியவர்களின் வாழ்க்கையைப் பார்த்தால், அவர்கள் சேரி ஜனங்கள் உட்பட எல்லாருக்கும் உபகாரம் பண்ணிக் கொண்டிருந்தார்கள் என்று தெரிகிறது. ரொம்பவும் கலந்து போகவும் கூடாது; ஒரேயடியாக பிரிந்தும் இருக்கக்கூடாது. ஸ்வதர்மப்படியான காரியத்தில் பிரிந்திருக்க வேண்டும்; மனதிலே ஒன்று சேர்ந்து இருக்கவேண்டும்.

2/27/2012

தெய்வத்தின் குரல் ( முதல் பாகம்)

மதம்
மனிதனும் மிருகமும்


மிருகங்கள் குறுக்குவாட்டில் ( horizontal ) வளர்கின்றன. இதனாலேயே அவற்றுக்குத் திர்யக் என்று பெயர். இதற்கு மாறாக உயர்ந்து மேல்நோக்கி (vertical) வளருகின்ற மனிதன் மற்றப் பிராணிகளைக் காட்டிலும் மேலான நோக்கத்தைப் பெறவேண்டும். இப்படிச் செய்தால் இவன்தான் சகல ஜீவ இனங்களையும்விட அதிகமான சுகத்தை அநுபவிக்கலாம். ஆனால் நடைமுறையிலோ அவற்றைவிட அதிகமாக துக்கத்தைத்தான் நாம் அநுபவிக்கின்றோம். மிருகங்களுக்கு நம்மைப் போல் இத்தனை காமம், இத்தனைக் கவலை, இத்தனை துக்கம், இத்தனை அவமானம் இல்லை. எல்லாவற்றுக்கும் மோலாக அவற்றுக்குப் பாபமே இல்லை. பாவங்களைச் செய்து துக்கங்களை நாம்தான் அநுபவிக்கின்றோம்.

ஒரு வழியில் பார்த்தால் மிருகங்களுக்குக் கொடுத்திருக்கும் சௌக்கரியங்களை ஸ்வாமி நமக்குக் கொடுக்கவில்லை என்று தோன்றும். நம்மை யாராவது அடித்தால் திருப்பி அடிக்க ஒர் ஆயுதமும் இல்லை. மாட்டை அடித்தால் அதற்குக் கொம்பு கொடுத்திருக்கிறார். அதனால் திருப்பி முட்ட வருகிறது. புலிக்கு நகம் கொடுத்திருக்கிறார். நமக்குக் கொம்பு இல்லை. நகம் இல்லை. குளிரிலிருந்து காப்பாற்றிக் கொள்ள ஆட்டுக்கு உடம்பில் போர்வை வைத்திருக்கிறார். வேறு மிருகங்களுக்கும் போர்வை வைத்திருக்கிறார். மனிதன் ஒருவனைத்தான் வழித்து விட்டு இருக்கிறார். யாராவது அடிக்க வந்தால் எதிர்க்க முடியவில்லை. குதிரைக்குக் கொம்பு இல்லா விட்டாலும் ஒடுவதற்கு வேகம் கொடுத்திருக்கிறார். அதுவும் நமக்கில்லை.

இருந்தாலும் ஸ்வாமி மனிதனுக்குத்தான் புத்தியை அதிகமாக வைத்திருக்கிறார்.

குளிரிலிருந்து காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டுமானால். மற்றப் பிராணிகளின் போர்வையை இவன் பறித்துக் கொண்டுவிடுகிறான். கம்பளியாக நெய்து கொள்கிறான். வேகமாகப் போக வேண்டுமா. வண்டியிலே குதிரையைக் கட்டி, அதன் வேகத்தை உபயோகப் படுத்திக் கொள்கிற சாமர்த்தியத்தை இவனிடத்தில் ஸ்வாமி வைத்திருக்கிறார். தன் சரீரத்திலேயே தற்காப்பு இல்லாவிட்டாலும், வெளியிலிருந்து தினுசு தினுசான ஆயுதங்களைப் படைத்துக் கொள்கிறான். இவ்வாறாக புத்தி பலம் ஒன்றை மட்டும் கொண்டு, மற்ற ஜீவராசிகள், ஜடப்பிரபஞ்சம் எல்லாவற்றையும் மனிதனே ஆளுகிறான்.

மிருகம் ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு பிராந்தியத்தில்தான் இருக்கும். குளிர்ப் பிரதேசத்துக் கரடி நம் ஊரில் வாழாது. இங்குள்ள யானை அங்கே வாழாது. ஆனால் மனிதன் உலகம் முழுதும் வாழ்கிறான். அங்கங்கே அவன் தன் புத்தியை

உபயோகப்படுத்தித் தனக்குச் சூழ்நிலையைச் செய்து கொள்வான் என்று இப்படி விட்டிருக்கிறார்.

இந்த உயர்ந்த புத்தியை வைத்துக் கொண்டு மனிதன் கஷ்டப்படுகிறான். துக்கப்படுகிறான். பிறந்து விட்டதனாலே இவ்வளவு கஷ்டம். இனி பிறக்காமலிருக்க வேண்டுமானால் என்ன பண்ணுவது. பிறப்புக்குக் காரணம் என்ன. நாம் ஏதோ தப்புப் பண்ணியிருக்கிறோம். அதற்குக் தண்டனையாக இத்தனை கசையடி வாங்க வேண்டும் என்று விதித்திருப்பதால் இந்த உடம்பை எடுத்து அவற்றை வாங்குகிறோம். பத்து ஆன பிறகு இந்த உடம்பு போய்விட்டாலல், இன்னோர் உடம்பு வருகிறது. பாக்கி அடியை இந்த உடம்பு வாங்குகிறது. காமத்தினால், பாபத்தைச் செய்வதினாலே ஜனனம் உண்டாகிறது. காரியம் எதுவும் பண்ணாமல் இருந்துவிட்டால் ஜனனம் இல்லை. கோபத்தினாலேயே பல பாபங்களைச் செய்கிறோம். கோபத்துக்குக் காரணம் ஆசை, காமம். முதலில் காமத்தை, ஆசையை ஒழிக்க வேண்டும். பற்றை நிறைய வளர்த்துக் கொண்டு காரியம் செய்யாமல் இருப்பது என்றால் முடியாது. பற்றை ஒழித்து விட்டால் பாபம் செய்யாமல் இருக்கலாம்.

ஆசைக்குக் காரணம் என்ன. நம்மைத் தவிர இன்னோன்று இருப்பதாக எண்ணுவதால் அதனிடம் ஆசை வருகிறது.

உண்மையில் சாந்தமாகிய ஒரே சிவமே எல்லாமாக இருக்கிறது. ஒரு மாடு தன்னைக் கண்ணாடியில் பார்த்துவிட்டு, இன்னொரு மாடு இருப்பதாக நினைத்து அதை முட்டப்போகிறது. ஒரு மனிதன் தன் பிரதி பிம்பத்தைப் பார்க்கிறான். இன்னொரு மனிதன் இருக்கிறான் என்று அவன் நினைக்கிறானா. இரண்டும் ஒரே பொருள் என்று நினைத்து அவன் சாந்தமாக இருக்கிறான். இப்படியாக நாம் பார்க்கிற அனைத்துமே ஒன்றுதான். இரண்டாவது என்று எண்ணினால் ஆசை வரும். ஆசை வருவதினால் கோபம் வருகிறது. கோபம் வருவதினால் பாபங்களைச் செய்கிறோம். அதனால் ஜன்மம் உண்டாகிறது. எல்லாம் ஒன்று என்ற ஞானம் நமக்கு வந்துவிட்டால், வேறு பொருள் இல்லாததனாலே ஆசை இல்லை. பாபம் இல்லை. காரியம் இல்லை. ஜனனம் இல்லை. துன்பமும் இல்லை.

இந்த ஞானத்தை எப்படிப் பெறுவது. நம்மைப் பெற்ற அம்மா உடம்புக்குப் பால்கொடுப்பாள். அறிவுக்கு ஞானப்பால் கொடுப்பவள் அம்பாள்தான். ஞான ஸ்வரூபமே அவள்தான். அவளுடைய சரணாவிந்தங்களைப் பற்றிக் கொண்டு அவளுடைய ஸ்வரூபத்தோடு நம்மை நாம் கரைத்தாலே ஞானம் வரும். மனிதன் அப்போது தெய்வமாவான்.

முதலில் மனிதனை மிருகமாக இல்லாமல் மனிதனாகவே ஆக்க வேண்டும். அப்புறம் அவனைத் தெய்வமாகவே உயர்த்திவிட வேண்டும். இந்தக் குறிக்கோளுடன்தான் சகல மதங்களும் உண்டாயிருக்கின்றன. சித்தாந்தம், தத்துவங்களில் அவற்றுக்குள் எத்தனை பேத மிருந்தாலும், இப்போதிருக்கிற மாதிரி மனுஷ்யனை ஒரே காமக் குரோதிகளுடன் இருக்க விடக்கூடாது. இவனை நல்லவனாக ஆக்கி அன்பு, அடக்கம், சாந்தம், தியாகம் முதலிய குணங்கள் உள்ளவனாகப் பண்ண வேண்டும் என்பதில் எல்லா மதங்களும் ஒரே குரலில்தான் பேசுகின்றன.

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள்

உயிர்களுக்கு இதமானதே ஸத்யம்
பொன் மொழிகள் 5


நம் சாஸ்திரங்களில் அவரவருக்கான அனுஷ்டானங்களைச் சொல்வதற்கு முன் ஒவ்வொரு ஜீவனுக்கும் இருக்கவேண்டிய எட்டு ஆத்ம குணங்களைச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். இதில் முதலாவதே அஹிம்ஸை தான். ஸத்யம் கூட இதற்குப் பிறகுதான் வருகிறது. அந்த ஸத்யத்துக்கும் இலக்கணம் கொடுக்கும்போது, வெறுமனே நடந்ததை நடந்தபடி வாயால் சொல்வது மட்டுமல்ல; எது ஜீவராசிகளுக்கு இதமானதாக இருக்கிறதோ அதுவே ஸத்யம் என்று சொல்லியிருக்கிறது.

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள்

மனத்துக்கண் மாசிலன் ஆதல்  
பொன் மொழிகள் 4


'அனைத்து அறன்', அதாவது ஸர்வ தர்மமும் என்னவென்றால், அவரவரும் 'மனத்துக்கண் மாசிலன் ஆதல்',
அதாவது, தங்கள் மனதைத் தாங்களே துளி கூட அழுக்கில்லாமல் நிர்மலமாக சுத்தம் செய்துகொள்வது
தான் எந்திறார் திருவள்ளுவர்.
கர்மானுஷ்டானத்தால் அவரவரும் சித்தசுத்தி ஏற்படுத்திக்கொள்ளவேண்டும் என்ற வைதிக
சம்பிரதாயத்தைத் தான் திருக்குறளும் சொல்கிறது.

2/21/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள்

அன்போடு பணி செய்யவேண்டும்
பொன் மொழிகள் : 3            
        
கருனை காட்டுகிறோம் என்ற எண்ணத்தோடு செய்யும் உபகாரம் அசுத்தமாகிவிடுகிறது.
உபகாரம் செய்வதன்மூலம் நமக்கு எளிமை, அடக்கம், அஹங்கார நீக்கம் உண்டாக வேண்டும்.
நமக்கு வேண்டியவர்கள் என்று சிலரை நினைத்துக்கொண்டு அன்பு செலுத்துகிறோம்.
இந்த 'வேண்டியவர்களை' நம் ஊரார், தேசத்தார், உலகத்தார் என்று மேலே மேலே விஸ்தரித்துக்கொண்டே
போனால் அன்பிலிருந்து படிப்படியாக அருள் பிறக்கிறது. 'நம் கடன் பணி செய்து கிடப்பதே'
என்பதுதான் வாழ்க்கையின் குறிக்கோளாக இருக்கவேண்டும். கடனை, அதாவது கடமையை 
அன்போடு ஆர்வத்தோடு, இதய பூர்வமாகச் செய்ய வேண்டும்.

2/12/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள்

அம்பிகையின் தீட்சைகள் 
பொன் மொழிகள் : 2












மீனாட்சி என்ற பெயரிலேயே மீன் இருக்கிறது. இதனால் அவளைத்தான் கடாக்ஷத்தாலேயே ஞான தீட்சை தந்துவிடும் குருவாகச் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

இது மத்ஸ்ய தீட்சை. காமாட்சி, பக்தனை ஸ்பரிசித்து, அவன் தலையிலே பாதத்தை வைத்து ஞானியாக்கி விடுபவள். ஞானகுரு ரூபிணியாகவே
அம்பாளைப் பாவித்துத் திருவடி தீட்சை வேண்டுகிறோம். 


காசியில் இருக்கும் விசாலாட்சி, பக்தர்களை அனுக்ரஹ சிந்தையோடு மனதால் நினைத்தே ஞானமிக்கும் கமட தீட்சை குருவாக இருக்கிறாள்.

2/08/2012

ஸ்ரீ காஞ்சி பெரியவரின் பொன் மொழிகள்

பொன் மொழிகள் : 1


'குரு' (ஆசான்) யார் ?  

'குரு' என்றால் கன்மானது. பெரியது. அதாவது பெருமை உடையவர். மஹிமை பொருந்தியவர்
என்று பொறுள். பெரியவர்களை 'மஹாகனம் பொருந்திய' என்று சொல்கிறோம். கனமென்றால்
weight அதிகமென்றா அர்த்தம் ?


ஒருவர் உள்ளுக்குள்ளேயே அறிவாலோ, அனுபவத்தாலோ, அருளாலோ பெருமை பெற்றவர்
என்று அர்த்தம். ஆசிரியர் என்பவர் வெளியிலே படிப்பிலே பெரியவர். வெளியிலே நடத்தையால்
வழிகாட்டுவதிலே சிறந்தவர்.


'குரு' என்றால் இருட்டைப் போக்குபவர் என்று சொல்கிறார்கள். குருவுக்கும் சீடனுக்கும் 'லிங்கா'க
உபதேசம் இருக்கிறது. குருவிடமிருந்து புறப்பட்டுப் போய், சீடனுக்குள்ளே புகுந்து, அவனை ஒரு
மார்க்கத்தில் தீவிரமாகத் தூண்டிச் செலுத்துவது 'தீட்சை' என்று அறியப்ப்டுகிறது.

2/07/2012

கடவுளின் கலக்கம்



உலகத்தையே கலங்கடித்த கிருஷ்ண பரமாத்மாவை கலங்க வைத்தான் அந்த பக்தன். அவனது நியாயமான வேண்டுகோளை ஏற்காவிட்டால், தன்னை இனி யாரும் வணங்க மாட்டார்கள் என்ற நிலைமையில் பெருமாள் தத்தளித்தார். வேறு வழியின்றி பெருமாள் அவன் பின்னால் ஏவலன் போல கையில் பாம்பு படுக்கையை சுருட்டிக் கொண்டு சென்றார். பெருமாளின் முன்னால் சென்ற அந்த பக்தர் திருமழிசை ஆழ்வார். அவருக்கு முன்னால் நடந்து கொண்டிருந்தவர் பெருமாளை இந்தக் கதிக்கு ஆளாக்கிய கணிகண்ணன். இவர் திருமழிசை ஆழ்வாரின் சீடர். கணிகண்ணன் காஞ்சிபுரத்தில் அருள்பாலிக்கும் வரதராஜ பெருமாளின் மீது பாசம் கொண்ட குடும்பத்தில் பிறந்தவர். இளைஞராயினும் வேறு எந்த நோக்கமும் இன்றி, பெருமாளின் கைங்கர்யத்துக்காகவே தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டவர். திருமழிசை ஆழ்வாருக்கு தொண்டு செய்பவர். வரதராஜப் பெருமாளே கதியென அங்கேயே கிடந்து சேவை செய்து வந்தார். பெருமாளை வணங்க வருவோருக்கு தேவையான உதவிகள் செய்வார். 

ஒரு ஊரில் கோயில் இருப்பது பெரிய விஷயமல்ல. அந்தக் கோயிலை எந்த அளவு பராமரிக்கிறோம்...சுத்தமாக வைத்திருக்கிறோம் என்பது தான் முக்கியம். கணிகண்ணன் கோயில் எப்போதும் சுத்தமாக இருக்க வேண்டும் என விரும்புவார். கோயிலில் ஒரு வயதான அம்மையார் தினமும் கூட்டி, கோலமிட்டு வரும் பணியைச் செய்து வந்தார். இவ்வளவு பெரிய கோயிலை இந்த முதுமைப் பருவத்திலும் அழகாக கூட்டி சுத்தமாக வைத்துக் கொள்கிறார் என்றால், இவர் இளமையாக இருந்தால் இன்னும் சுறுசுறுப்பாக வேலை செய்து, பெருமாளின் இருப்பிடத்தை இன்னும் எவ்வளவு சுத்தமாக வைத்துக் கொள்வார், என்று கருதினார் கணிகண்ணன். அந்த மூதாட்டியை தன் அருகில் அழைத்தார். அம்மா! தாங்கள் தினமும் இங்கு வந்து கோயிலை சுத்தம் செய்து பெருமாளை மகிழ்விக்கிறீர்கள். இந்த முதுமை பருவத்தில் உங்கள் உடல் வலிக்காதா? என்னிடமும் சிறிது நேரம் துடைப்பத்தைக் கொடுங்கள். நான் உங்களுக்கு உதவுகிறேன் என்றார். மூதாட்டி கணிகண்ணனை தன் மகன் போல் நினைத்து ஆனந்தத்துடன் பார்த்தார். அவரை அப்படியே அள்ளி அணைத்துக் கொண்டார். அந்த பாசப்பிணைப்பில் மூழ்கி, மூதாட்டியின் முதுகை தடவிக் கொடுத்தார் கணிகண்ணன்.

என்ன ஆச்சரியம்! மூதாட்டி இளமையே வடிவாக உருமாறினார். கணிகண்ணன் ஆச்சரியப்பட்டார். தான் மனதில் நினைத்ததை பெருமாள் செய்து காட்டி விட்டாரே என ஆனந்தம் கொண்டார். கோயிலுக்கு வந்தவர்களெல்லாம் அந்த இளம்பெண்ணைக் கண்டு அதிசயித்தனர். பெருமாளின் கருணையால் பூமிக்கு வந்த தெய்வமகள் என்றே கருதி மரியாதையுடன் அவளிடம் நடந்து கொண்டனர். அந்த பெண்ணை உருமாற்றிய கணிகண்ணனை போற்றி மகிழ்ந்தனர். இவ்வளவு பெரிய அதிசயம் அரண்மனையை எட்டாமல் இருக்குமா? 

அரசருக்கு இந்தத் தகவல் போனது. மாமன்னன் பல்லவராயன் கணிகண்ணனையும், அந்தப்பெண்ணையும் அவைக்கு அழைத்து வரச் செய்தான். பெருமாளின் பூரண அருள்பெற்ற இருவருக்கும் தக்க மரியாதை செய்தான். அத்துடன் தன் உள்ளத்தில் இருந்த ஆசையையும் சொன்னான். கணிகண்ணரே! உலகில் வயதாகி விட்டால் பல சிரமங்களை அனுபவிக்க வேண்டி இருக்கிறது. கைகால்கள் நடுங்குகிறது. சாப்பிட முடிவதில்லை. தூக்கம் வருவதில்லை. எனவே வயதாகி விட்ட எனக்கும் நீங்கள் இளமைப் பருவத்தை தர வேண்டும். உங்கள் கை யாருடைய முதுகில்பட்டாலும் அவர்கள் இளமை பருவம் எய்தி விடுவார்களாமே! என்னையும் அவ்வாறு முதுகில் தடவி இளைஞன் ஆக்குங்கள், என்றான். கணிகண்ணன் சிரித்தார். மன்னர் பெருமானே! நீங்கள் சொல்வது போல எந்த வித்தையும் எனக்கு தெரியாது. இந்தப் பெண் அப்படி மாறினால், கோயில் கைங்கர்யத்துக்கு உதவிகரமாக இருப்பாளே என நினைத்தேன். அது நடந்து விட்டது. அதைக் கொண்டு எல்லாரையும் இளைஞர்கள் ஆக்கும் சக்தி என்னிடம் இருப்பதாக கருதாதீர்கள், எனக் கூறினான். அரசன் கெஞ்சாக்குறையாக இதை திரும்பத் திரும்ப சொன்னான்.

 கணிகண்ணனோ தன்னால் அப்படி செய்ய இயலாது என பலமுறை பணிவுடன் சொன்னார். அரசனுக்கு கோபம் வந்து விட்டது. கணிகண்ணா! உன் நோக்கம் எனக்கு தெரிந்து விட்டது. நீ பெண்களை மட்டுமே இளமையாக்கி தவறு செய்யத் துடிக்கிறாய். அதற்காக சித்து வேலைகளைச் செய்கிறாய். அதனால் தான் ஆண்களை இளைஞர்களாக்க மறுக்கிறாய். கடைசியாக சொல்கிறேன். என்னை நீ இளைஞன் ஆக்காவிட்டால், உன்னை. சிறையில் அடைத்து விடுவேன், என்று கர்ஜித்தான். கணிகண்ணன் இதற்கெல்லாம் கலங்கவில்லை. என் அப்பன் நாராயணன் பிறந்ததே சிறைச்சாலையில் தான். அதன் அருமை பெருமையை நானும் அறியவே என்னையும் சிறைக்கு அனுப்புகிறான் போலும்! சிறைக்கு செல்வதில் எனக்கு மகிழ்ச்சி. அதை தெய்வத்தின் இருப்பிடமாகவே கருதுகிறேன், என்று கூறிவிட்டு, காவலர்களிடம் தன்னை சிறைக்கு அழைத்துச் செல்லும்படி கேட்டார்.

காவலர்கள் அவரை சிறைச்சாலையில் அடைத்தனர். இந்தத் தகவல் கணிகண்ணனின் குருநாதரான திருமழிசை ஆழ்வாரை எட்டியது. அந்த அடியவர் பெரும் சினம் கொண்டார். நேரில் சென்று மன்னனைக் கண்டித்தார். மன்னன் ஆழ்வாரின் சொல்லுக்கு கட்டுப்பட்டு, கணிகண்ணனை விடுவித்தான். ஆனால், தன்னை இளமையாக்க மறுத்த கணிகண்ணன் காஞ்சியை விட்டு சென்று விட வேண்டும் என ஆணையிட்டான். 

திருமழிசை ஆழ்வாருக்கு கோபம் இன்னும் அதிகமானது. என் சீடன் இல்லாத ஊரில் நானும் தங்க மாட்டேன், எனச் சொல்லி விட்டு அவரும் வெளியேறி விட்டார். இதனால் என்ன கேடு நேரப்போகிறதோ என அமைச்சர்களும், அவையோரும் கலங்கினர். அவர்கள் நினைத்ததை விட கொடுமையான சோதனைக் காலம் காஞ்சியை நெருங்கியது. கோபத்துடன் சென்ற ஆழ்வார், வரதராஜப் பெருமாள் கோயிலுக்குள் சென்றார். 

பெருமாளே! இங்கே உன் பக்தர்கள் படும் அவஸ்தை உன் கண்ணில் படவில்லையா? நீ சயனத்தில் அயர்ந்து உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறாயே! நீ பக்தர்களைக் காக்கும் உண்மையான தெய்வம் என்றால் உடனே உன் பாம்பு பாயை சுருட்டிக் கொண்டு எங்களுடன் புறப்படு. நாம் வேறு இடத்தில் போய் தங்குவோம், என்றார்  கடுமையாக. பெருமாள் கருவறையிலிருந்து எழுந்தார். எதுவுமே பேசவில்லை. பாம்புப்பாயை சுருட்டினார். கணவனின் பின்னால் லட்சுமியும் புறப்பட்டாள். கணிகண்ணன் முன் செல்ல, ஆழ்வார் பின்தொடர, பெருமாள் பாம்புப்பாயை கையிடுக்கில் இடுக்கிக் கொண்டு அவர்கள் பின் பவ்வியமாய் செல்ல, லட்சமிதேவி தலைகுனிந்து நடந்து கொண்டிருந்தாள். அவர்கள் வெளியேறியதும் ஜேஷ்டாதேவி எனப்படும் மூதேவி காஞ்சியில் குடி கொண்டாள். மக்கள் அந்தக்கணமே பெரும் துன்பங்களை அனுபவிக்கத் தொடங்கினர். அரண்மனையில் பிரச்னைகள் உருவாயின.

 நடந்ததை அறிந்து மன்னன் அவர்கள் பின்னால் ஓடினான். ஆழ்வாரிடமும், கணிகண்ணனிடமும் காலில் விழுந்து மன்னிப்பு கேட்டான். பெருமாளின் பாதத்தை விடாமல் பற்றிக் கொண்டான். அனைவரும் மனமிரங்கினர். மீண்டும் காஞ்சி வந்தனர். வாழ்வில் கிடைத்தற்கரிய பருவம் இளமைப் பருவம். இந்தப் பருவத்தை இன்பமாய் கழித்தாலும், இறைப்பணிக்கும் சிறிதளவு நேரமாவது ஒதுக்க வேண்டும். அப்படி செய்தால், இறைவன் உங்கள் பின்னால் கைகட்டி வருவான்.

2/02/2012

வழிபாட்டு முறை எதுவாக இருந்தாலும், பக்தி அனைவருக்கும் பொதுவானதே



* உலகம் பல வண்ணங்களைப் பூசிக் கொண்டிருக்கிறது. வண்ணம் கலைந்த பிறகு எஞ்சியிருப்பது உண்மைப் பொருளான இறைவன் மட்டுமே.


* கடமைகளை ஆன்மிக சிந்தனையோடு செய்தால், ஒழுக்கம், கட்டுப்பாடு, மனத்தூய்மை
ஏற்பட்டு, உண்மையான பக்தியும், அறிவும் கைகூடும்.


* அறிவுச் சக்தியும், அறிவியல் ஆற்றலும் அதிகமாகி கொண்டிருப்பதால் தான், உலகிற்கு ஆபத்து அதிகமாகி கொண்டிருக்கிறது. பக்தியும், அமைதியும் தான் உலகில் இன்று ஏற்பட்டுள்ள கோளாறுக்கு ஏற்ற மருந்து.


* தூய்மையோடு மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும். எங்கு சென்றாலும் அங்கு நல்ல முறையில் மகிழ்ச்சியை உருவாக்க வேண்டும்.


* இறைவனிடம் நாம் பெற்றிருக்கும் மனம், வாக்கு, உடம்பு இவற்றால் செய்யும் செயல்கள் அனைத்தும் தர்ம சிந்தனையுடன் இருக்க வேண்டும். குணத்தாலும், உடலாலும், ஆத்மாவை தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ளும் முறையில் செயல்களைச் செய்ய வேண்டும்.


- ஜகத்குரு காஞ்சி காமகோடி ஸ்ரீ சந்திர சேகரேந்திர சரஸ்வதி சங்கராச்சார்ய ஸ்வாமிகள்