தரிசியுங்கள்

தரிசியுங்கள்
அருள்கிடைக்கும்

12/29/2009

தரிசியுங்கள் முருதீஸ்வரரை!


















ஸ்ரீ முருதீஸ்வரர் ஆலயம் - கர்நாடகாவாம்!

நான் போனதில்லை.

யாரேனும் இந்த அழகிய கோவிலுக்குச் சென்றிருந்தால் உங்கள் அனுபவத்தை கொஞ்சம் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.

ஓம் நமச்சிவாய!
என்றும் அன்புடன். ஹேராம் Visit for more www.hayyram.blogspot.com

12. கைவல்யோபநிஷத்து ||

த்விதீய : கண்ட : இரண்டாவது கண்டம்

அணோ - ரணீயா- ஹைமேவ தத்வன்- மஹானஹம் விச்வமஹம்
விசித்ரம் | புராதனோsஹமீசோ ஹிரண்மயோsஹம் சிவ - ரூபமஸ்மி || 2.1 ||

2.1 அணுவுக்கும் அணுவானவன் நான்; அவ்வாறே பெரியவனும் நானே;
பலவகைப்பட்ட உலகும் நானே; நான் பழைமையானவன்; (உடல்களில் உறையும்)
புருஷ்ன் நான்; ஈசன் நான்; பொன்போலொளிர்பவன் நான்; மங்களவடிவினனாய்
நான்; மங்கள்வடிவினனாய் நான் இருக்கிறேன்.

அபாணி - பாதோsஹ - மசிந்த்ய-சக்தி : பச்யாம்ய
சக்ஷு: ஸ ஸ்ரீஉணோம்யகர்ண:| அஹம் விஜானாமி
விவிக்தரூபோ ந சாஸ்தி வேத்தா மம சித்ஸதாsஹம் || 2.2 ||

2.2 கைகளும் கால்களும் இல்லாத நான் நினைக்கொணாச்
சக்திபடைத்தவன்; கண்ணில்லாமல் காண்கிறேன்; அப்படிப்பட்ட
நான் காதில்லாமல் கேட்கிறேன். நான் அனைத்தையும் அறிகிறேன்;
(அனைத்தினின்றும்) வேறான் வடிவுடையவன்; என்னை அறிபவன்
எவனும் இல்லை; எப்போதும் நான் அறிவு வடிவினனே.

வேதை-ரனேகை-ரஹமேவ வேத்யோ வேதாந்த க்ருத்வேத்விதேவ
சாஹம் | ந புண்யபாபே மம நாஸ்தி நாசோ ந ஜன்ம தேஹேந்த்ரிய
- புத்தி - ரஸ்தி || 2.3 ||

2.3 அனேகவேதங்களால் அறியப்படவேண்டியவன் நானே;
வேதத்தைச் செய்தவனும் வேதத்தை உணர்ந்தவனும் நானே,
எனக்குப்புண்ணியமுமில்லை பாவமுமில்லை. அழிவுமில்லை
பிறவியுமில்லை. உடலும் இந்திரியங்களும் புத்தியும் இல்லை.

ந பூமிராபோ ந ச வஹ்னிரஸ்தி ந சாநிலோ மே
sஸ்தி ந சாம்பரஞ்ச || 2.4 ||

2.4 எனக்கு பூமியுமில்லை, நீருமில்லை, அக்கினியுமில்லை,
காற்றுமில்லை, ஆகாசமுமில்லை.

ஏவம் விதித்வா பரமாத்ம - ரூபம் குஹாசயம் நிஷ்கல -
மத்விதீயம் | ஸமஸ்த - ஸாக்ஷிம் ஸதஸத்விஹீனம்
ப்ரயாதி சுத்தம் பரமாத்ம ரூபம் || 2.5 ||

2.5 இருதய குகையில் உறைபவனும், பகுக்கப்படாதவனும்,
இரண்டற்றவனும், அனைத்திற்கும் ஸாக்ஷியும் காரியத்திற்கும்
காரணத்திற்கும் (உளதிற்கும் இலதிற்கும்) அப்பாற்பட்டவனும்,
ஆகிய பரமாத்மரூபத்தை இங்ஙனம் அறிந்து ஒருவன் பரிசுத்தமாகிய
பரமாத்மரூபத்தையே அடைந்து விடுகிறான்.

ய : சதருத்ரீயமதீதே ஸோ sக்னிபூதோ பவதி ஸ வாயுபூதோ
பவதி ஸ ஆத்ம பூதோ பவதி ஸஸுராபானாத்பூதோ பவதி
ஸ ப்ரஹ்மஹத்யா. பூதேர் பவதி ஸ ஸுவர்ணஸ்தேயாத்
பூதோ பவதி தஸ்மா- தவிமுக்த __ மாச்ரிதோ பவத்யத்யாச்ரமீ
ஸர்வதா ஸக்ருத்வா ஜ்பேத் || 2.6 ||

2.6 எவன் சதருத்ரீயத்தை அத்தியயனம் செய்கிறானோ அவன்
அக்னியால் பரிசுத்த மடைந்தவன் போலும் வாயுவால் பரிசுத்த
மடைந்தவன் போலும் ஆத்மாவால் பரிசுத்தமடைந்தவன் போலும்
ஆகிறான். அவன் மதுபான் தோஷத்தினின்று பரிசுத்தியடைகிறான்
பிரம்ம ஹத்திலினின்று பரிசுத்தியடைகிறான், பொன்னைத்திருடியதினின்று
பரிசுத்தியடைகிறான். அதனால் 'அவிமுக்தம்' எனும் பதவியை அடைகிறான்.
அத்யாச்ரமி எப்போதும் அல்லது (ஒவ்வொரு நாளும்) ஒரு தடவையாவது
ஜபிக்கவேண்டும்.

அனேன ஜ்ஞானமாப்னோதி ஸம்ஸாரார்ணவ நாசனம் | தஸ்மா -தேவம்
விதித்வைனம் கைவல்யம் பரமச்னுதே | கைவல்யம் பரமச்னு த இதி || 2.7 ||

ஒம் ஸஹநாவவது இதி சாந்தி : ||
|| இதி கைவல்யோபநிஷத் ஸமாப்தா ||

2.7 பிறவிக்கடலை அழிக்கும் (வற்றச்செய்யும்) ஞானத்தை இதனால்
ஒருவன் அடைகிறான். ஆகையால் இங்ஙன மிதையறிந்து ஒருவன் உயர்ந்த
கைவல்யத்தை (தான் தானாய்நிற்கும் முக்தியின்பத்தை) அனுபவிக்கிறான்.
உயர்ந்த கைவல்யத்தை அனுபவிக்கிறான் என்றவாறு.

ஒம் ஸ ஹ நாவது (குருசிஷ்யர்களாகிய எங்களை) இருவரையும் சேர்த்து
(பிரம்மம்) காப்பாற்றட்டும் __ என்று சாந்தி பாடம்.

2.6 சதருத்ரீயம் - ஸ்ரீருத்ரப்ரச்னம் : யஜுர்வேதம். கைவல்ய உபநிஷத்திற்கு
பாஷ்யம் எழுதியுள்ள நாராயணதீர்த்தர் என்பவர் இதை 'பரஹ்ம சதருத்ரீயத்தை
ஸகுணப் பிரம்ம உபாஸனை யென்றும் கைவல்ய உபநிஷத்திலுள்ளதை நிர்க்குணப்
பிரம்ம உபாஸனை என்றும் அவர் சொல்கிறார்.

அவிமுக்தம் - பிரளயத்திலும் உமாமஹேசுவரன் காசியை விட்டு நீங்காததால்
காசிக்கு அவிமுக்த க்ஷேத்ரம் எனப்பெயர். தேகத்தில் புருவமத்திக்கும் அவிமுக்தம்
எனப்பெயர். ஆறு ஆதாரசக்கரங்களில் இங்குள்ளது ஆக்ஞா சக்கரம். இங்கு மனது
நிலைக்கும் போது ஞானம் அனுபவத்திற்கு வருகிறது.

2.7 கைவல்யம் பலமச்னுதே


இங்ஙனம் கைவல்யோபநிஷத்து முற்றும்.


உபநிஷத்தின் விஷயச்சுருக்கம்

ஆச்வலாயனர் பிரம்மாவை அணுகிப் பிரம்ம வித்தையை உபதேசிக்கும்படி
கேட்டுக்கொண்டார். பிரம்மா உபதேசித்ததாவது : - சிரத்தையாலும் பக்தியாலும்
தியான யோகத்தாலும் அதை அடைய இயலும்; கருமத்தாலன்று, மக்களாலன்று,
செல்வத்தாலனறு; இவற்றின் தியாகத்தாலேயே சிலர் சாகா நிலையை எய்தியுள்ளனர்.
யோக முயற்சியுடையோர் எய்தும் அந்நிலை ஸ்வர்க்கத்தினும் சிறந்தது. ஒவ்வொருவர்
புத்தி குகையிலும் நிலைத்துப் பிரகாசிப்பதாம். செம்மையான் வேதாந்த ஞானத்தால்
நிச்சயபுத்தி உடையவர்களும் ஸந்நியாஸ யோகத்தால் பரிசுத்தமான அந்தக்கரண
முடையவர்களுமான துறவிகள் பராமிருத மாகிய பிரம்மத்தில் நிலை பெற்று ஜீவன்
முக்தர்களாகவே வாழ்ந்து சரீரம் விழுந்தபின் பற்றனைத்தினின்றும் அறவே விடுபடுகின்றனர்.
துறவியானவன் தனிமையான இடத்தில் சுகமான ஆஸனத்திலமர்ந்து பரிசுத்தமானவனாய்
கழுத்து, தலை, உடல் ஆகியவற்றைச் சமமாய் நிறுத்தி எல்லா இந்திரியங்களையுமடக்கி பக்தி
யுடன் தன் குருவை வணங்கி இருதயகமலத்தில் மாசற்றதும் பரிசுத்தமானதும் தெளிவானதும் துன்ப மற்றதும் சிந்தனைக்கெட்டாததும் வெளிப்படையாய்த் தோன்றாதெனினும் எண்ணற்ற வடிவுகளின் அடிப்படையாய் விளங்கு வதும் மங்களமும் சாந்தமும் நிறைந்ததும் அழிவற்றதும் பிரம்மாண்டங்களின் பிறப்பிடமாவதும் ஆதி நடுமுடிவில்லாததும் ஒன்றேயாகி எங்கும் நிறைந்ததும் அறிவும் ஆனந்தமுமே வடிவாகியதும் வேறு வடிவற்றாதும் அற்புத மானதுமாகிய பரம் பொருளைப் பரமசாந்தனும் நீலகண்டனும் முக்கண்ணனும் உமா தேவியுடன் கூடியவனும் பிரபுவுமாகிய பரமேசுவரனாக தியானித்து உண்டாகிய உலகின் உற்பத்திஸ்தானமும் அனைத்திற்கும் ஸாக்ஷியும் அறியாமையாகிற இருளைக்கடந்ததுமான நிலையை அடைகிறான்.
அவனே பிரம்மா, அவனே சிவன், அவனே இந்திரன், அவனே அழிவிலாதவன், உயர்ந்தவன், தன்னைத்தானே யாள்பவன்; அவனே விஷ்ணு, அவனே பிராணன், அவனே காலன், அக்கினி, சந்திரன்; உண்டானதும், உண்டாகப் போவதும், என்றுமுள்ளதும். எல்லாமும் அவனே. அவனையறிந்து ஒருவன் சாவைக்கடந்து செல்லுகிறான். முக்திக்கு வேறு வழியில்லை. எல்லா உயிர்களிலும் தன்னையும், தன்னிடம் எல்லா உயிர்களையும் நன்கு கண்டுகொண்டு ஒருவன்
பரப்பிரம்மத்தை அடைகிறான்; வேறு எக்காரணத்தாலு மன்று.

தன்னைக் கீழரணிக்கட்டையாகவும் பிரணவத்தைமேல் அரணிக்கட்டையாகவும் செய்து ஞானத்தால் திரும்பத் திரும்பக் கடைந்து அறிவாளி பாவத்தைச் சுட்டெரிக்கிறான். மாயையால் மதியிழந்தவன், ஸ்திரீ, அன்னம், பானம் முதலியவற்றில் இன்பந்தேடிக்கொண்டும், அதைப்பற்றியே கனவு கண்டு கொண்டும் காலத்தைக் கழிக்கிறான்.

எது பரப்பிரம்மமோ, அனைத்திற்கும் ஆத்மாவோ, உலகிற்குப் பெரிய இருப்பிடமோ, நுட்பத்திற்கும் அதிக நுட்பமானதோ, என்று முளதோ அந்த பிரம்மம் நானே என்று அறிந்து ஒருவன் எல்லாக் க்ட்டுக்ளினின்றும் விடுபடுகிறான். இங்ஙனம் ஒருவன் தான் தானாய்நிற்கும் கைவல்யமுக்தி இன்பத்தை அனுபவிக்கிறான்.


என்றும் அன்புடன்

தொடறும் உபநிஷம்....

________________

12/25/2009

12. கைவல்யோபநிஷத்து


கைவல்யோபநிஷத் || 12 ||

ஒம் ஸஹ நாவலது | ஸஹ நெள புனக்து |
ஹை வீர்யம் கரவா வஹை | தேஜஸ்விநா
வதீதமஸ்து மா வித்விஷாவஹை |
ஒம் சாந்தி : சாந்தி : சாந்தி : ||

12. கைவல்யோபநிஷத்து

ஒம் (குருசிஷ்யர்களாகிய எங்களை) இருவரையும் சேர்த்து
(பிரம்மம்) காப்பாற்றட்டும்; சேர்ந்துப்போஷிக்கட்டும்.
இருவரும் சேர்ந்து வீரியத்துடன் உழைப்போமாக. எங்கள்
அத்தியயனம் ஒளி பொருந்தியதாக வேண்டும். (நாங்கள் ஒருவரை யொருவர்)
பகைத்துக்கொள்ளாமலிருக்க வேண்டும்.
ஒம் முவ்வகையிலும் சாந்தி நிலவுக !

உபநிஷத்தின் பெயரும் தொடர்பும்

இவ்வுபநிஷத்து கிருஷ்ண யஜீர்வேதத்தைச் சேர்ந்தது என்று முக்திகோபநிஷத்தில் கூற்ப்பட்டுள்ளது.இதில் பிரம்மவித்தை ஆச்வலாயனருக்கு பிரம்மாவால் உபதேசிக்கப்படுகிறது. ஸ்ரீசங்கராசாரியார் பத்து உபநிஷதங்களுக்கு மட்டும் பாஷ்யம் எழுதியிருந்த போஒதிலும் வேறு சில உபநிஷதங்களை முக்கியமாகக் கையாளுகிறார். அவற்றுள் ஒன்று கைவல்யோபநிஷத்து. 'கைவல்யம்' என்பது ஸ்வரூபப்ரதிஷ்டா அல்லது தான் தானாயிருத்தல். 'முக்திர்- ஹித்வா sன்யதா ரூபம் ஸ்வரூபேண வ்யவஸ்திதி :' என்று ஸ்ரீமத்பாகவதம் கூறுகிறது. அந்தக் கைவல்யநிலை எய்துதற்கு வழி கூறுவதால் இவ்வுபநிஷத்து, கைவல்யோபநிஷத்து எனப்பெயர்பெற்றது.

ப்ரதம : கண்ட : முதல் கண்டம்

ஒம் அதாச்வலாயனோ பகவந்தம்
பரமேஷ்டின-முபஸமேத்யோவாச |
அதீஹி பகவன் ப்ரஹ்ம வித்யாம்
வரிஷ்டாம் ஸதா ஸத்பி: ஸேவ்ய-
மானாம் நிகூடாம் || 1.1 ||

1.1 அதன்மேல் ஆச்வலாயனர் பகவான் பிரம்மாவை
அணுகிப் பின்வருமாறு கூறலானார் :-

பகவானே! சிறந்ததும், எப்போதும் நல்லோர்களால்
நாடப்பெற்றதும், மறைவாயுள்ளது மான பிரம்ம வித்டதையை
உபதேசித்தருளும்.

1.1 அத - அதன்மேல் - அதாவது (நித்யாந்த்யவஸ்து விவேகம்)
நிலையுள்ளதும் நிலையற்றதுமான பொருள்களைப்பற்றிய பகுத்தறிவு;
(இஹாமுத்ரார்த்த பல போக விராகம்) இவ்வுலகங்களிலும் மரணத்தி
ற்குப்பின் மேலுலகங்களிலும் கர்மத்தின் பயனாக ஏற்படும் இன்ப
நுகர்ச்சிகளில் பற்றின்மை, (சமாதிஷட்கஸம்பத்தி :) சமம் தமம் உபரதி,
திதிக்ஷை சிரத்தை ஸமாதானம் என்ற ஆறுவகையான ஞானச்செல்வம்;
(முமுக்ஷுத்வம்) முக்தியில் அவா ஆகிய இந்நான்கு ஸாதனங்களும்
கூடியதற்குமேல்.

தஸ்மை ஸ ஹோவாச பிதாமஹச்ச.
ஸ்ரீஅத்தா -பக்தி -த்யான -யோகா -தவைஹி || 1.2 ||


1.2 பாட்டனாராகிய பிரம்மா 'சிரத்தையாலும் பக்தியாலும்
தியான் யோகத்தாலும் அதை அடைவாயாக' என்று
அவருக்குக் கூறினார்.

1.2 பாட்டனார் - உலகை வளர்த்த பிரஜாதிகளுக்குப் பிதா
வாகிய பிரம்மாவைப் பாட்டனார் எனக் கூறுவது வழக்கம்.

ந கர்மணா ந ப்ரஜயா தனேன த்யாகேனைகே அம்ருதத்வ-
மானசு:| பரேண நாகம் நிஹிதம் குஹாயாம் விப்ராஜதே
யத்யதயோ விசந்தி || 1.3 ||

1.3 கருமத்தாலன்று, மக்களாலன்று, செல்வத்தாலன்று,
தியாகத்தாலேயே சிலர் சாகாநிலையை எய்தியுள்ளானர்.
யோகமுயற்சியுடையோர் எய்தும் அப்பதவி ஸ்வர்க்கத்தினும்
சிறந்தது, புத்திகுகையில் நிலைத்துப் பிரகாசிப்பதாகும்.

1.3 ந கர்மணா- இங்கு விலக்கப்பட்டது ஆசைவாய்ப்பட்டுச்
செய்யும் கர்மம். பயனில் பற்றற்று உலக நன்மைக்காகவும்
ஈசுவரார்ப்பணமாகவும் செய்யப்படும் கர்மம் ஞானத்திற்கு
ஸாதனம்.

வேதாந்த-விஜ்ஞான - ஸுநிச்சிதார்த்தா:
ஸந்ந்யாஸ- யோகாத்-யதய: சுத்தஸத்வா :|
தே ப்ரஹ்மலோகே து பராந்தகாலே
பராம்ருதா : பரிமுச்யந்தி ஸர்வே || 1.4 ||

1.4 செம்மையான வேதாந்த ஞானத்தால் நிச்சய புத்தி
உடையவர்களும், ஸந்நியாஸ யோகத்தால் பரிசுத்தமான
அந்தக்கரண முடையவர்களுமான துறவிகளாகிய அவர்கள்
எல்லோரும் பராம்ருதமாகிய பிரம்மத்தில் நிலை பெற்று
(ஜீவன் முக்தர்களாகவே வாழ்ந்து) அந்தியகாலத்தில்
(சரீரம் விழுந்தபின்) பற்றனைத்தினின்றும் அற்வே
விடுபடுகின்றனர்.

விவிக்த- தேசே ச ஸுகாஸனஸ்த்த : சுசி: ஸமக்ரீவ-
சிர: சரீர :| அந்த்யாஸ்ரீஅமஸ்த: ஸகலேந்த்ரியாணி
நிருத்ய பக்த்யா ஸ்வகுரும் ப்ரணம்ய || 1.5 ||

1.5 கடைசி ஆசிரமத்திலுள்ள ஸந்நியாஸியானவன்
த்னிமையான இடத்தில் சுகமான ஆசனத்திலமர்ந்து,
பரிசுத்தமானவனாய், கழுத்து, தலை, உடல் ஆகியவற்
றைச்சமமாய் நிறுத்தி, எல்லா இந்திரியங்களையும்
அடக்கி பக்தியுடன் தன் குருவை வணங்கி;

தமாதி -மத்யாந்த-விஹீனமேகம் விபும் சிதானந்த-
மரூப-மத்புதம் |உமா-ஸஹாயம் பரமேச்வரம்
ப்ரபும் த்ரிலோசனம் நீலகண்டம் ப்ரசாந்தம் |
த்யாத்வா முனிர்- கச்சதி பூதயோனிம் ஸமஸ்த
ஸாக்ஷிம் தமஸ: பரஸ்தாத் || 1.7 ||

1.7 ஆதியும் நடுவும் முடிவுமில்லாததும் ஒன்றேயாகிய
தும், எங்கும் நிறைந்ததும் அறிவும் ஆனந்தமுமே
வடிவாகியதும், வேறு வடிவற்றதும், அற்புதமானதும் ஆகிய
பரம்பொருளை பரம்சாந்தனும் நீலகண்டனும் முக்கண்ணனும்
உமாதேவியுடன் கூடியவனும் பிரபுவுமாகிய பரமேச்வரனாக
தியானித்து, உண்டாய உலகின் உற்பத்திஸ்தானமும், அனைத்திற்கும்
ஸாக்ஷியும், அறியாமையாகிற இருளைக்கடந்ததுமான நீலையை அம்
முனிவன் அடைகிறான்.

ஸ ப்ரஹ்மா ஸ சிவ: ஸேந்த்ர: ஸோs க்ஷர: பரம்:
ஸ்வராட் | ஸ ஏவ விஷ்ணு: ஸ ப்ராண: ஸ காலோ
sக்னி: ஸ சந்த்ரமா :|| 1.8 ||

1.8 அவனே பிரம்மா, அவனே சிவன், அவனே இந்திரன்,
அவனே அழிவில்லாதவன், உயர்ந்தவன், தன்னைத்தானே
யாள்பவன். அவனே விஷ்ணு, அவனே பிராணன், அவனே
காலன், அக்கினி, அவனே சந்திரன்.

ஸ ஏவ ஸர்வம் யத்பூதம் யச்ச பவ்யம்
ஸநாதனம் | ஜ்ஞாத்வா தம் ம்ருத்யு -
மத்யேதி நான்ய : பந்தா விமுக்தயே :|| 1.9 ||

1.9 உண்டானதும், உண்டாகப்போவதும், என்று
முள்ளதும், எல்லாமும் அவனே. அவனை அறிந்து
ஒருவன் சாவைக் கடந்து செல்லுகிறான். முக்திக்கு
வேறு வழியில்லை.

ஸர்வ -பூதஸ்த- மாத்மானம் ஸர்வ-
பூதானிசாத்ம்னி | ஸம்பச்யன் ப்ரஹ்ம பரமம்
யாதி நான்யேன ஹேதுனா || 1.10 ||

1.10 எல்லா உயிர்களிலும் தன்னையும், தன்னிடம் எல்லா
உயிர்களையும் நன்கு கண்டுகொண்டு ஒருவன் பரப்பிரம்
மத்தையடைகிறான்; வேறு எக்காரணத்தாலும் அன்று.

ஆத்மான-மரணிம் க்ருத்வா ப்ரணவஞ்
சோத்தராரணிம் | ஜ்ஞான- நிர்மதனாப்யாஸாத்
பாபம் த்ஹதி பண்டித : || 1.11 ||

1.11 தன்னைக்கீழ் அரணிக்கட்டையாக்வும் பிரணவத்தை
(ஒங்காரத்தை) மேல் அரணிக்கட்டையாகவும் செய்து
ஞானத்தால் திரும்பத் திரும்பக் கடைந்து அறிவாளி
பாவத்தைச் சுட்டெரிக்கிறான்.

ஸ ஏவ மாயாபரிமோஹிதாத்மா சரீரமாஸ்தாய
சுரோதி ஸர்வம் | ஸ்த்ரியன்னபானாதி -விசித்ர-
போகைர் ஸ ஏவ ஜாக்ரத் பரித்ருப்திமேதி || 1.12 ||

1.12 மாயையால் மதியிழந்த ஜீவன் எவனோ அவனே
சரீரத்திலிருந்து எல்லாவற்றையும் செய்கிறான். ஸத்ரீ,
அன்னம், பானம் முதலிய பலவகைப்பட்ட போகங்களால்
அவனே விழிப்புநிலையில் திருப்தியை அடைகிறான்.

ஸ்வப்னே ஸ ஜீவ: ஸுகது:க்கபோக்தா ஸ்வமாயயா
கல்பித-ஜீவலோகே | ஸுஷுப்திகாலே ஸகலே விலீனே
த்மோsபிபூத: ஸுகரூபமேதி || 1.13 ||

1.13 கனவு நிலையில் அந்த ஜீவன் தனது மாயையால்
(அவித்தையால்) கல்பிக்கப்பட்ட ஜீவலோகத்தில் இன்ப
துன்பங்களை அனுபவிப்பவனாகிறான். உறக்க நிலையில்
அனைத்தும் ஒழிவடைந்தபோது அறியாமையாகிற இருளில்
ஆழ்ந்து இன்பவடிவை எய்துகிறான்.

புனச்ச ஜன்மாந்தர- கர்மயோகாத் ஸ ஏவ ஜீவ:
ஸ்வபிதி ப்ரபுத்த : | புரத்ரயே க்ரீடதி
யச்ச ஜீவஸ்தத: ஸுஜாதம் ஸகலம் விசித்ரம் ||
ஆதாரமானந்த - மகண்ட- போதம் யஸ்மின்லயம்
யாதி புரத்ரயஞ்ச|| 1.14 ||

1.14 மீண்டும் முற்பிறவிகளில் செய்த வினைகளின் கூட்டு
றவால் திரும்பத்திரும்ப அதே ஜீவன் தூங்கியும்விழித்தும்
முப்புரங்களிலும் (ஸ்தூல ஸுக்ஷ்ம காரண சரீரங்களில்)
விளையாடுகிறான். அவனிடமிருந்தே விசித்திரமான இவ்வனைத்தும்
தோன்றியுள்ளது. எவனிடத்தில் முப்புரங்களும் ஒடுங்குகின்றனவோ
அவன் தான் ஆதாரமாகவும், ஆனந்த மயனாகவும் பிளவுபடாத
அறிவின் விழிப்புடையவனாகவும் உள்ளவன் (ஆத்மா).

ஏதஸ்மாஜ் ஜாயதே ப்ரானோ மன: ஸாவேந்த்ரியாணி ச|கம் வாயுர்-
ஜ்யோதி-ராபச்ச ப்ருத்வீ விச்வஸ்ய தாரிணீ || 1.15 ||

1.15 இதிலிருந்தே பிராணனும், மனதும், எல்லா இந்திரியங்களும்,
ஆகாசமும், வாயுவும், அக்கினியும், அப்புவும், அனைத்தையும் தாங்கும்
பூமியும் உண்டாகின்றன.

யத்பரம் ப்ரஹ்ம ஸர்வாத்மா விச்வஸ்யாயதனம் மஹத் | ஸுக்ஷ்மாத் -
ஸுக்ஷ்மதரம் நித்யம் ஸ த்வமேவ த்வமேவ தத் || 1.16 ||

1.16 எது பரப்பிரம்மமோ, அனைத்திற்கும் ஆத்மாவோ, உலகிற்குப் பெரிய
இருப்பிடமோ, நுட்பத்திற்கும் அதிக நுட்பமானதோ, என்று முளதோ
அது நீயே, நீயே அது.

ஜாக்ரத்-ஸ்வப்ன-ஸுஷுப்த்யாதி - ப்ரபஞ்சம் யத்ப்ரகாசதே | தத்
ப்ரஹ்மாஹ- மிதி ஜ்ஞாத்வா ஸர்வபந்தை: ப்ரமுச்யதே || 1.17 ||

1.17 விழிப்பு, கணவு, உறக்கம் முதலிய பிரபஞ்சத்தை எது
பிரகாசிப்பிக்கிறதோ, 'அந்த பிரம்மம் நானே' என்று அறிந்து
(ஒருவன்) எல்லாக்கட்டுகளினின்றும் விடுபடுகிறான்.

த்ரிஷு தாமஸு யத்போக்யம் போக்தா போகச்ச
யத்பவேத் | தேப்யோ விலக்ஷண: ஸாக்ஷீ
சின்மாத்ரோ sஹம் ஸதாசிவ :|| 1.18 ||

1.18 மூன்று நிலைகளிலும் எது அனுபவிக்கப்
படுவதாகவும், எது அனுபவிப்பவனாகவும் அனுபவமாகவும்
ஆகின்றதோ, அவற்றினின்று வேறாகவும் ஸாக்ஷியாகவும்,
கேவல அறிவு வடிவினனாகவும், என்றும் மங்கள வடிவினன்
(ஸதா சிவன்) ஆகவும் உள்ளவன் நான்.

மய்யேவ ஸகலம் ஜாதம் மயி ஸர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம் | மயி
ஸர்வம் லயம் யாதி தத் ப்ரஹ்மாத்வயமஸ்ம்யஹம் || 1.19 ||

1.19 என்னிடமிருந்தே அனைத்தும் உண்டாயிருக்கிறது, என்னிடமே
அனைத்தும் நிலைத்திருக்கிறது, என்னிடமே அனைத்தும் லயமடைகிறது.
இரண்டற்ற அந்த பிரம்மாக நான் இருக்கிறேன்.

தொடரும் உபநிஷத்ஸாரம்...
என்றும் அன்புடன்

வாரியாரின் பொன்மொழிகள்!



பசியானது அறிவைப் போக்கும், தரும சிந்தனையைக் கெடுக்கும். பசி வந்தால் ஞானமுள்ளவனும் தைரியத்தை இழந்து விடுவான். எவன் பசியை வெல்லுவானோ நிச்சயமாக அவன் சொர்கத்தை வெல்லுவான்.

கோபத்தையும் புலனையும் வென்றவர்கள் சொர்கத்தின் வாயிலைப் பார்கின்றனர்.

ஆயிரம் கொடுக்கச் சக்தி இருக்க நூறு கொடுப்பவனும், நூறு கொடுக்கச் சக்தியுள்ளவன் பத்துக் கொடுப்பவனும், சக்திக்குத் தக்கபடி தண்ணீரைக் கொடுப்பவனும் ஆகிய எல்லாரும் சமமான பலனை அடைகின்றனர்.

வீட்டின் வாயிலில் நல்லவனை நிறுத்தி தகாதவர்களை விடாதே என்று காவல் காக்கச் சொல்வது போல நெஞ்சில் நல்லுணர்வு என்ற காவலை வைக்க வேண்டும். அதனால் தீய எண்ணங்களை எண்ணுவதற்கு இடமிராது. நல்லெண்ணங்களே தோன்றும்.

வீட்டு வாசலைப் பூட்டி விட்டு உள்ளே வாருங்கள் என்றழைத்தால் யார் வரமுடியும். அதேபோல உன் இதயத்தை மும்மலமாகிய கதவினால் பூட்டி விட்டு இறைவனை அழைத்தால் எப்படி வருவான். உள்ளத்தை தூய்மையாக திறந்து வைத்தால் இறைவன் உன்னிடத்தில் பிரகாசிப்பார்.

எல்லா உயிர்களும் இறைவனின் கோவில்களே. உயிர்கள் தோறும் இறைவன் இருக்கிறான். ஆதலால் எல்லா உயிர்களிடத்திலும் அன்பாயிரு. உயிர்களிடத்தில் செலுத்தும் அன்பு இறைவனைச் சேரும்.

- சுவாமி கிருபானந்த வாரியார்

என்றும் அன்புடன். ஹேராம் Visit for more www.hayyram.blogspot.com



12/23/2009

குதிரையாகிய புலன்களை கட்டுப்படுத்துங்கள்!


வாழும் கடவுள் உங்களுக்குள் இருக்கிறார். ஆனால் நீங்கள் சர்ச்சுகளையும் கோவில்களையும் கட்டிக் கொண்டு பல கற்பனைப் பிதற்றல்களை நம்பிக்கொண்டு திரிகிறீர்கள்.

மனித உடம்பில் உள்ள ஆன்மா ஒன்றே வழிபடத்தக்க கடவுள்.

எல்லா விலங்குகளும் கூடக் கோயில்களே. ஆனால் மனிதனே இவற்றுள் மிகச் சிறந்தவன்.

ஒவ்வொருவரும் உடல் எண்ணும் கோவிலினுள் உள்ள ஆன்மா என்ற கடவுளை உணர்கின்ற தருனமே நம்மை கட்டியுள்ள பந்தங்கள் எல்லாம் விலகுகின்றன. மனித மனம் சுதந்திரம் அடைகிறது.

மகான்களின் சக்தியெல்லாம் எங்கே இருந்தது என்பதை உலக வரலாற்றிலிருந்து நீங்கள் அறிய வில்லையா? எங்கே? புத்தியிலா? அவர்களுள் யாராவது தத்துவ நூலோ, மிக நுணுக்கமான தர்க்க நூலோ எழுதியிருக்கிறார்களா. இல்லவே இல்லை. அவர்கள் சிறிதே பேசினார்கள். புத்தனைப் போல் உணர்ச்சி கொண்டால் புத்தனாகவே ஆவாய். உணர்ச்சி தான் வாழ்க்கை, உயிர், வலிமை எல்லாம். உணர்வுப்பூர்வமான தேடல் அன்றி தீவிரமான அறிவு முயற்சியால் கடவுளை அடைய முடியாது.

இறைவன் உள்ளத்தால் தான் காணப்படுகிறார். அறிவால் அல்ல.

இதோ ஓர் அற்புதமான உருவகம்! உடலைத் தேராகவும், ஆன்மாவைச் சவாரி செய்பவராகவும், புத்தியைத் தேரோட்டியாகவும், மனத்தைக் கடிவாளமாகவும், புலன்களைக் குதிரைகளாகவும் கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். யாருடைய குதிரைகள் நன்கு பழக்கப்பட்டு இருக்கின்றனவோ, கடிவாளம் உறுதியாக உள்ளதோ, தேரோட்டி (புத்தி) அதை நன்றாகப் பிடித்திருக்கின்றானோ, அவனே எங்கும் நிறைந்திருக்கின்ற நிலையான தன் குறிக்கோளை அடைவான்.

யாருடைய குதிரைகள் (புலன்கள்) அடக்கப்படாமலும், அடிவாளம் (மனம்) உறுதியாகப் பிடிக்கப்படாமலும் இருக்கின்றனவோ, அவன் அழிவை நோக்கிப் போகின்றான்.

- சுவாமி விவேகானந்தர்.

என்றும் அன்புடன். ஹேராம் Visit for more www.hayyram.blogspot.com



12/21/2009

Robot Rajni needs software magic






Sound Move: Resul Pookutty with associate Vijay Kumar


A
cademy award-winning sound designer Resul Pookutty is all set for yet another silver screen wonder as he brings in the path-breaking Kyma sound processing software to India for the first time.

The software will be used to create the voice of Rajnikanth's humanoid character in the much-awaited Rajnikanth-Aishwarya Rai starrer, Robot.

Double role

Rajnikanth has a double role in Robot, playing a professor who makes robots and also the professor's creation - a humanoid who is the protagonist in the experimental movie.

The Slumdog Millionaire sound designer will strike a balance between the real Rajnikanth and the humanoid character through Kyma, which will be brought from Hollywood to Pookutty's Canaries Post Sound Studios in Mumbai, where sound processing for Robot will be done.

"This will be a first for Indian cinema," Resul Pookutty told MiD DAY. "Sound designing will play a vital role in giving life to the humanoid character on which the movie is based."

What's it all about?

The Kyma software, usually used in Hollywood movies, is known for its limitless sound combination and transformation capabilities and boasts multi-channel processing and synthesis modules.

Conventional sound-processing softwares like Protools and Nuendo, which are used in India, do not include these features.

Attention to detail

"We have decided to use Kyma as it will help us create very minute sounds that are essential to the character," said Vijay Kumar, Pookutty's associate, who has also worked with him on Slumdog Millionaire. "We are creating many new sounds through the software, which is known for its options of voice processing."

"Rajni sir also plays a humanoid in the movie," added Pookutty.

"Retaining his essence in the humanoid is a challenge, as his voice will sound human while the humanoid needs to sound mechanical. Hence we are retaining his voice and balancing it with mechanical elements through the software."

Special training

Resul and his team will undergo special training on Kyma for three weeks in Los Angeles in January and then purchase the software, said to cost in lakhs. The crew prefers to keep mum about the cost.

Pookutty's team will work on Robot, to be released in Tamil, Telugu and Hindi, for four months.

"Basically we will be working for the Tamil version. The sound will be the same for the other versions, except for dialogue editing," added Kumar.

Directors' take

"We have been using Protools for sound designing in recent times. Bringing Kyma to India is a great move on Resul Pookutty's part," . Most south Indian movies are weak in terms of sound design and execution and the software may be the answer. Kyma offers many added features compared to other softwares.

"For example, a simple sound can be brought out in several different ways and we get multi-channel and multi-track facilities. Big budget movies like Rajni's can afford this high-end technology."

"Sound designing is a different craft altogether. Protools and Nuendo are the softwares most moviemakers across nation use. However, Kyma is software that offers many more added features. Resul Pookutty is a renowned name worldwide and there must be a strong reason for him bringing it. Big budget movies can certainly afford the software. I'm excited and will wait for Robot's release."


Tanks for www.rajinifans.com

12/15/2009

|| 108 உபநிஷத்ஸார : ||


|| 11.ப்ரஹ்மோபநிஷத் ||



ஓம் ஸஹநாவது |
ஸஹநெள புநக்து | ஸஹவீர்யம் கரவாவஹை |
தேஜஸ்விநாவதீதமஸ்து |
மா வித்விஷாவஹை |ஓம் சாந்தி: சாந்தி: சாந்தி: ||

ஒம் (குருசிஷ்யர்களாகிய) எங்களை இருவரையும் சேர்த்து (பிர்ம்மம்)
காப்பாற்றட்டும். எங்களை இரு வரையும் சேர்த்துப் போஷிக்கட்டும். நாங்கள் இருவரும்
சேர்ந்து வீரியத்துடன் உழைப்போமாக. எங்கள் அத்தியயனம் கூர்மையுள்ளதாகவும் பிரகாசமுள்ளதாகவும்ஆக வேண்டும். (ஒருபோதும் நாங்கள் ஒரு வரையொருவர்) துவேஷிக்காமலிருக்க வேண்டும்.
ஒம் முவ்வகையிலும் சாந்தி நிலவுக |

அதாஸ்ய புருஷஸய சத்வாரி ஸ்த்தானானி பவந்தி நாபிர்ஹ்ருதயம்
கண்டம் மூர்த்தா ச |தத்ர சதுஷ்பாதம் ப்ரஹ்ம விபாதி ஜாகரிதே ப்ரஹ்மா
ஸ்வப்னே விஷ்ணு: ஸுஷுப்தெளருத்ரஸ்துரீய -மக்ஷரம் | ஸ ஆதித்யோ
விஷ்ணுச் சேச்வரச்ச ஸ்வய-மமனஸ்க-மஸ்ரோத்ர-மபாணி
பாதம் ஜ்யோதிர்-விதிதம் ||

1. (உடலில் உறையும்) இந்த புருஷனுக்கு (முக்கியமான) இடங்கள் நான்கு ஆகும் - தொப்பூழ், இருதயம்,கழுத்து, உச்சி என்று. இவற்றில் நான்கு பாதங்களை உடைய பிரம்மம் பிரகாசிக்கிற்து - விழிப்பில் பிரம்மா,கனவில் விஷ்ணு, உற்க்கத்தில் ருத்ரன், (அதற்கப்பால் நாலாவது) துரியத்தில் அக்ஷரப்ரஹ்மம். அந்தப்பரமபுருஷனே சூரியனும், எங்கும் வியாபித்த விஷ்ணுவும். உலகையாளும் ஈசுவரனும். அவன் மனதில்லாமல்(நினைப்பவனாகவும்) காதில்லாமல் (கேட்பவனாகவும்) கை கால்களில்லாமல் (செயல்புரிபவனாகவும்) சுயஞ்ஜோதி
ஸ்வரூபமாக உள்ளவன் என்று ஒப்புக் கொள்ளப்பட்டவன்.

யத்ர லோகா நலோகா தேவா ந தேவா யஜ்ஞா ந யஜ்ஞா மாதா ந மாதா
பிதா ந பிதா ஸ்நுஷா ந ஸ்நுஷா சாண்டாலோ ந சாண்டால:
பெளல்கஸோ ந பெளல்கஸ: ஸ்ரமணோ ந ஸ்ரமண: தாபஸோ ந தாபஸ ஏகமேவதத்
பரப்ரஹ்ம விபாதி நிர்வாணம் || 2 ||

2. எங்கு உலகம் உலகமா யில்லையோ, தேவர்கள் தேவர்களாக இல்லையோ, யக்ஞங்கள் யக்ஞங்களாகஇல்லையோ, தாய் தாயாக இல்லையோ, தந்தை தந்தையாயில்லையோ, மருமகள் மருமகளாக இல்லையோ,சண்டாளன் சண்டாளனாக இல்லையோ, பிரதிலோம ஜாதியான பெளல்கஸன் பெளல்கஸனாக இல்லையோ,துறவி துறவியாக இல்லையோ, தவசி தவசியாக இல்லையோ, எல்லாம் ஒன்றேயான பரப் பிரம்மமாக விளங்குகிறதோஅது நிர்வாணம் என்ற நிலை.


ந தத்ர தேவா ருஷய: பிதர ஈசதே ப்ரதிபுத்த: ஸர்வவிதிதி || 3 ||

3. அங்கு தேவர்களோ ருஷிகளோ பிதிருக்களோ இல்லை. (உலகங்களிலிருந்து) விழித்துக் கொண்ட ஞானி வல்லமையுடன்அங்கு விளங்குகிறான். அவன் எல்லாமறிந்தவன்.


ஹ்ருதிஸ்த்தா தேவதா : ஸர்வா ஹ்ருதி ப்ராணா :
ப்ரதிஷட்டிதா: |ஹ்ருதி ப்ராணச்ச ஜ்யோதிச்ச
த்ரிவ்ருத் ஸூத்ரஞ்ச தத்விது : || சைதன்யே திஷ்ட்டதி || 4 ||

4. எல்லா தேவதைகளும் இருதயத்தில் இருக்கிறார்கள். பிராணன்கள் இருதயத்தில் நிலைபெறுகின்றன. இருதயத்தில்தான் உயிர்நிலையும் ஞான ஒளியும். அதுதான் முப்புரிப்பூணூல் என்று ஞானிகள் அறிகிறார்கள். பரமாத்மா இருதயத்தில் தெய்வமாகவும் பிராணணாகவும் அறிவாகவும் உறைகிறது.


யஜ்ஞோபவீதம் பரமம் பவித்ரம் ப்ரஜாபதேர்
யத் ஸஹஜம் புரஸ்தாத் | ஆயுஷ்ய - மக்ர்யம்
ப்ரதிமுஞ்ச சுப்ப்ரம் யஜ்ஞோபவீதம் பலமஸ்து தேஜ்: || 5 ||

5. பரிசுத்தியளிக்கக் கூடியவற்றுள் சிறந்ததும், ஆதியில் பிரம்மா தோன்றும்போதே அவருடன் தோன்றியதும்,ஆயுளையும் முதன்மையையும் அளிக்கவல்லதுமாகிய வெண்மையான் பூணூலை தரிக்கிறேன். ஞானஒளியும்பலமும் அதனால் நிலைபெறவேண்டும்.(இது யக்ஞோபவீதம் புதிதாகத்தரிக்ரும்போது உச்சரிக்க வேண்டிய மந்திரம்.)


ஸசிகம் வபநம் க்ருத்வா ப்ஹி : ஸூத்ரம்
த்யஜேத்புத :| யதக்ஷரம் பரம் ப்ரஹ்ம
தத்ஸூத்ரமிதி தாரயேத் || 6 ||

6. குடுமியுடன் தலைமயிரை மழித்து வெளிப்பூணூலை ஞானி விலக்கிவிடவேண்டும்.
எது அழியாத பரப்பிரம்மமோ அதை ஸூத்ர மெனப்பட்ட பூணூலாகத் தரிக்கவேண்டும்.
(நூலில் மணிகள் கோக்கப்பட்டாற்போல் பிரம்மத் திடம் உலகனைத்தும் கோக்கப்பட்டிருப்பதால் பிரம்மம்ஸூத்ராத்மா என்ப்படும். 'மயி ஸர்வமிதம் ப்ரோதம் ஸூத்ரே மணிகணா இவ' என்பது கீதை 7.7)


ஸூசனாத் ஸூத்ர - மித்யாஹு: ஸூத்ர நாம
பரம்பதம் | தத்ஸூத்ரம் விதிதம் யேந ஸ
விப்ரோ வேதபாரக || 7 ||

7.ஸூசனை செய்வதால் அதாவது சுட்டிக் காட்டுவதால் அதை ஸூத்ரம் என்று கூறுகின்றனர். ஸூத்ரம்குறிப்பிடுவது (ஒப்புயர்வற்ற) பரமபதம். அந்த ஸூத்ரம் எவனால் அறியப்பட்டதோ அவனே வேதத்தின்கரை கண்ட பிராம்மணனாவான்.

யேந ஸர்வமிதம் ப்ரோதம் ஸூத்ரே மணிகணா
இவ | தத்ஸூத்ரம் தாரயேத் யோகீ யோகவித்
தத்வதர்சிவான் || 8 ||

8. சரட்டில் மணிநிறைகள் போல் இவ்வனைத்தும் எதில் கோக்கப்பட்டுள்ளதோ அந்தச்சரட்டை (ஸூத்திரத்தை)யோகத்தை அறிந்தவனும் உண்மையைக்கண்ட்வனுமான யோகி தரித்து கொள்ளட்டும்.

பஹி : ஸூத்ரம் த்யஜேத் வித்வான்
யோகமுத்தம-மாஸ்த்தித: | ப்ரஹ்மபாவ-மிதம்
ஸூத்ரம் தாரயேத் ய: ஸ சேதன: || 9 ||

9. சிறந்தயோகத்தில் நிலைபெற்ற ஞானியானவன் வெளிப்படையான பூணூலை விட்டுவிடட்டும். பிரம்மபாவனையாகிற இந்த ஸூத்திரத்தை (நூலை) எவன் தரிக்கிறானோ அவன் தான் அறிவாளி.

ஒப்பிடுக. ___

நூலுஞ்சிகையு நுவலிற் பிரம்மமோ நூலது காற்பாச நுண்சிகை கேசமா
நூலது வேதாந்த நுண்சிகை ஞானமா நூலுடையந்தணர் காண நுவலிலே
__ திருமந்திரம்

தாரணாத்தஸ்ய ஸூத்ரஸ்ய நோச்சிஷ்டோ
நாசுசிர்ப்பவேத் | ஸூத்ரமந்தர்க்கதம் யேஷாம்
ஜ்ஞானயஜ்ஞோபவீதினாம் | தே வை ஸூத்ரவிதோ
லோகே தே யஜ்ஞோபவீதின : || 10 ||

10. அந்த ஸூத்ரத்தை அணிந்தால் அது எச்சிலாகவோ அசுத்தமாகவோ போகாது.
ஞானப்பூணூலணிந்த எவர்களுடைய ஸூத்ரம் உள்ளே போய் விட்டதோ அவர்களே
உலகில் ஸூத்திரத்தின் ரக்சியத்தை உணர்ந்தவர்கள். அவர்களே உலகில் உண்மையான
பூணூலணிந்தவர்கள்.


ஜ்ஞானசிகினோ ஜ்ஞாந்நிஷ்ட்டா
ஜ்ஞானயஜ்ஞோபவீதின: | ஜ்ஞான-மேவ பரம்
தேஷாம் பவித்ரம் ஜ்ஞான-முச்யதே || 11 ||

11. ஞானமே சிகையாகவும், ஞானமே பூணுலாகவும் உடையவர்கள் ஞானத்தில் நிலைபெற்றவர்கள்.
அவர்களுக்கு ஞானத்தைவிட உயர்ந்த தொன்றுமில்லை. ஞான்ந்தான் புனிதத்தன்மையளிப்பதாகக்கூறப்படுகிறது.

அக்னேரிவ சிகா நான்யா யஸ்ய ஜ்ஞானமயீ சிகா | ஸ
சிகீத்யுச்யதே வித்வாந் நேதரே கேசதாரிண: || 12 ||

12. அக்னியைப்போன்ற ஞானசிகையல்லாது மற்றது சிகையாகாது. எவனிடைய சிகை ஞானமயமானதோ
அந்த அறிவாளியே சிகையுடையவனாகக் கூறப்படுவான்; கேசத்தைத் தரிக்கும் மற்றவர்களல்லர்.

கர்மண்யதிக்ருதா யே து வைதிகே ப்ராஹ்மணாதய :| தேபிர்த்தார்யமிதம் ஸூத்ரம்
க்ரியாங்கம் தத்தி வை ஸ்ம்ருதம் || 13 ||

13. வைதீக கர்மங்களில் அதிகாரமுடைய பிராம்மணர் முர்ஹலிய எவர்கள் உண்டோ
அவர்களால் கருமத்திற்கு அங்கமாக இந்தப்பூணூல் அணியப்படவேண்டும் என்பது
தான் தர்மசாஸ்திரத்தில் கூறப்பட்டதாகும்.

சிகா ஜ்ஞான்மயீ யஸ்ய உபவீதஞ்ச தன்மயம் |
ப்ராஹ்மண்யம் ஸகலம் தஸ்ய இதி ப்ரஹ்மவிதோ விது : || 14 ||

14. எவனுடைய சிகை ஞானமயமானதோ, பூணுலும் அப்படியே ஞான்மயமானதோ
அவனுக்கு பிராம்மணத்துவம் முழுதும் சித்திக்கும் (வேதம் முழுவதிற்கும் அதிகாரம்)
என்று வேதத்தை அறிந்தவர்கள் உணர்ந்தார்கள்.

இதம் யஜ்ஞோபவீதம் து பரமம் யத்பராயணம் | , ஸ வித்வான் யஜ்ஞோபவீதீ
ஸ்யாத் ஸ யஜ்ஞஸ்-தம் யஜ்வினம் விது: || 15 ||

15. இந்தப்பூணூலே சிறந்ததும், நாடியடையத்தக்கதுமாகும். அதை அறிந்தவனே
யக்ஞோபவீதமணிந்தவனாவான். அவனே யக்ஞமும் யக்ஞம் செய்பவனும் என்று
அறிவாளிகள் உணர்ந்தார்கள்.

ஏகோ தேவ: ஸர்வபூதேஹ்ஷு கூட: ஸர்வவ்யாபீ ஸர்வபூதாந்தராத்மா |
கர்மாத்த்யக்ஷ: ஸர்வபூதாதிவாஸ்: ஸாக்ஷு சேதா கேவலோ
நிர்க்குணச்ச || 16 ||

16. (ஞானமாவது) தெய்வம் ஒன்றே, அது எல்லா உயிர்களுள்ளும் மறைந்துளதுஎங்கும் நிறைந்தது, எல்லாப்பிராணிகளுக்கு
அந்தராத்மாஎல்லாசெயல்களையும்மேற்பார்செய்வதுஎல்லாப்பொருள்களுக்கும் அடிப்படையாவசிப்பதுஸாக்ஷியாயிருப்பது,அறிவாயிருப்பது, தாந்தானாக விளங்குவது, குணங்களைக் கடந்தது.

ஏகோ வசீ ஸர்வபூதாந்தராத்மா ஏகம் ரூபம் பஹுதா ய : கரோதி |
தமாத்மஸ்த்தம் யேsனுபச்யந்தி தீராஸ்-தேஷாம் ஸுகம் சாச்வதம்
நேதரேஷாம் || 17 ||

17. எல்லா உயிர்களுக்கும் அந்தராத்மாவாகவும் அனைத்தையும் தன் வசத்தில் வைத்துக்கொண்டிருப்பவனாகவும் உள்ள ஒருவனும், ஒரே ரூபத்தைப்பலவாகச் செய்பவனும் எவனோ, அவனைத்தங்களிடமேஇருப்பவனாக எந்த தீராகள் தொடர்ந்து காண்கிறார்களோ அவர்களுக்கே அழியாத சுகம் உண்டு, பிறர்க்கில்லை.

ஆத்மானமரணிம் க்ருத்வா ப்ரணவஞ்சோத்தராரணிம் | த்த்யான
நிர்மதனாப்ப்யாஸாத் -தேவம் பச்யேந் நிகூடவத் || 18 ||

18. ஆத்மாவைக்கீழ் அரணியாகவும், ப்ரணவம் எனும் ஒங்காரத்தை மேல் அரணியாகவும்
செய்து கொண்டு தியான்மாகிற கடைதலை அப்பியாசம் செய்து மறைந்திருந்த அக்னியை வெளிக் காண்பதுபோல் பரமாத்மாவைக் காணவேண்டும்.

திலேஷு தைலம் ததனீவ ஸர்ப்பிராப : ஸ்ரோத : ஸ்வரணீஷு சாக்னி :|
ஏவமாத்மாத்மாத்மனி ஜாயதேsஸெள ஸத்யேனைனம் தபஸா யோsனுபச்யதி || 19 ||

19. ஸத்தியாத்தாலும் தவத்தாலும் எவன் தொடர்ந்து பார்க்கிறானோ அவனுடைய
உள்ளத்தில் எள்ளில் மறைந்திருந்த எண்ணெய் போலவும், ஆற்றில் இருந்த நீர்போலவும்,
அரணிக்கட்டைகளிலிருந்த நெருப்புப் போலவும் ஆத்மா வெளித்தோன்றுகிறது.

ஊர்ணநாபிர் யதா தந்தூன் ஸ்ருஜதே ஸம்ஹரத்யபி | ஜாக்ரத் ஸ்வப்நே ததா ஜீவோ கச்சத்யாகச்சதே புன: || 20 ||

20. சிலந்திப்பூச்சி எவ்வாறு நூலை உண்டாக்கி மீண்டும் தனக்குள்ளே இழுத்துக் கொள்ளுகிறதோ அவ்வாறேஜீவன் விழிப்பிலும் உறக்கத்திலும் (வெளிஉலகிற்கு) வருகிறான், மறுபடி திரும்பி (உள்ளே) போகிறான்.

நேத்ரஸ்த்தம் ஜாகரிதம் வித்யாத் கண்டே ஸ்வப்னம் ஸமாவிசத் | ஸுஷுப்தம்
ஹ்ருதயஸ்த்தம் து துரீயம் மூர்த்த்னி ஸம்ஸ்த்திதம் || 21 ||

21. (ஜீவன்) ஜாக்ரத்தில் கண்ணில் இருப்பதாகவும் ஸ்வப்னத்தில் கழுத்தில் உறைவதாகவும் ஸுஷுப்தியில் இருதயத்தில் உள்ளதாகவும் துரீயத்தில் தலை உச்சியில் நிலைபெற்றதாகவும் அறியவேண்டும்.

யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே அப்ராப்ய மனஸாஸஹ | ஆனந்த -மேதஜ்ஜீவஸ்ய
யஜ் ஜ்ஞாத்வா முச்யதே புத :|| 22 ||

22. எந்த நிலையை (எட்டிப்பிடிக்க முடியாமல்) மனதுடன் கூட வாக்கும் திரும்பி விடுகிறதோ
அதுதான் ஜீவனுடைய (பரிபூர்ண) ஆன்ந்தநிலை. அதை உணர்ந்து புத்திமான் முக்தனாகிறான்.

ஸர்வவ்யாபின-மாத்மானம் க்ஷீரே ஸர்ப்பிரிவாஸ்த்திதம் |
ஆத்ம-வித்யா தபோமூலம் தத் ப்ரஹ்மோபநிஷத் பதம் |
தத்ப்ரஹ்மோ பநிஷத்பதமிதி || 23 ||

23. பாலில் வெண்ணெய்போல் எங்கும் வியாபித்திருக்கும் ஆத்மாவை ஞானத்தாலும்
தவத்தின் மூலமாகவும் (அறிய வேண்டும்). அதுதான் பிரம்மோப்நிஷத்தால் அடையவேண்டிய
பதவி. அதுதான் ப்ரம்மோபநிஷத்தால் அடையவேண்டியபதம் எனப்பூர்த்தி.

_________________________

உபநிஷத்தின் விஷயச்சுருக்கம்


உடலில் நான்கு இடங்களில் பரமாத்மாவை நான்கு வடிவில் - கொப்பூழில் விழிப்பு நிலையில்
பிரம்மாவாகவும், இருதயத்தில் கனவு நிலையில் விஷ்னு வாகவும், கழுத்தில் உறக்க நிலையில்
ருத்ரனாகவும், தலை உச்சியில் துரீயஸமாதியில் அக்ஷரப்பிரம்மமாகவும் - தியானிக்கவேண்டும்.
அந்த்ப்பரமபுருஷன் மனதில்லாமல் நினைப்பவனாகவும், காதில்லாமல் கேட்பவனாகவும், கை கால்
களில்லாமல் செயலபுரியவனாகவும், எங்கும் வியாபித்தவனாகவும் ஸ்வயஞ்ஜோதிஸ்வரூபமாகவும் உள்ளவன்.

நாலாவது நிலை நிர்வாணம் எனப்படுவது, அங்கு உலகம் உலகமாட்யில்லை, தேவர்கள் தேவர்களாக இல்லை, மனிதர்கள் மனிதர்களாக இல்லை, எல்லாம் ஒன்றேயான் பரப்பிரம்மமாக விளங்குகிறது. உலகக் கனவிலிருந்து விழித்துக்கொண்ட ஞானி அந்நிலையில் ஸர்வவல்லமை உள்ளவனாக விளங்குகிறான்

பரமாத்மாவே தெய்வமாகவும் பிராணனாகவும் அறிவாகவும் எல்லோருடைய உள்ளத்திலும் விள்ங்குகிறது. இதைக்குறிப்பிடுவதற்காகத்தான் மூன்று இழைகளை உடைய பூணூலை விட்டுவிட்டு பிரம்மபாவனையாகிற பூணூலை ஞானியானதுறவி அணிகிறான். அந்தப்பூணூல் ஒரு பொழுதும் அசுத்தமாகப்போகாது. ஞான்மே சிகையாகவும் ஞான்மே பூணூலாகவும் உடையவர்கள் சிறப்புடையவர்கள். ஞாந்த்தைப்போல் புனிதத்தன்மை அளிக்கக் கூடியது வேறொன்றுமில்லை. அவனுக்கு பிராம்மணத்துவம் முழுதும் சித்திக்கும் (வேதம் முழுவதிற்கும் அதிகாரம்) என்று வேதத்தை அறிந்தவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

ஞானசித்தியாவது எல்லா உயிர்களுக்கும் அந்தராத்மாவாகவும் அனைத்தையிம் தன் வசத்தில் வைத்துக் கொண்டிருப்பவனாகவும் உள்ள ஈசுவரனை உள்ளத்தில் காண்ப்தேயாம். அப்படிக்காண்பவர்களுக்கே அழியாத சுகம் உண்டு, பிறர்க்கில்லை.

ஸத்தியத்தையும் தவத்தையும் கைக்கொண்டு முயல்பவர்களுக்கு எள்ளில் மறைந்திருந்த் எண்ணேய் போலவும், தயிரில் மறைந்திருந்த் வெண்ணெய்போலும், அரணிக்கட்டையில் மறைந்திருந்த நெருப்புப் போலும் ஸாதனையின் பயனாக மறைந்திருந்த ஆத்மா வெளித்தோன்றும், அந்த ஆத்மஸாக்ஷாத்காரம் மனதிற்கும் வாக்கிற்கும் எட்டாத ஆன்ந்த நிலை, அதை உணர்ந்து புத்திமான் முக்தனாகிறான். அதுதான் பிரம்மோபநிஷத்தால் அடைய வேண்டிய பதவி.
























இங்ஙனம் பிரம்மோபநிஷத்து முற்றும்.
______________________